Dergiler / Eklem Hastalıkları ve Cerrahisi Dergisi (Eski Adı: Artroplasti Artroskopik Cerrahi Derg.) / 2014 / Cilt: 25 - Sayı: 1
A comparison of proximal femoral locking plate versus 95-degree angled blade plate in the treatment of reverse intertrochanteric fractures
- Sayfa
- 15–20
- DOI
- —
Özet
Amaç: Bu çalışmada kırık çizgisinin trokanter majöre uzandığı AO/OTA 31-A3 tipi ters intertrokanterik kırıkların tedavisinde kilitli proksimal femur plağı (PFLP) ile 95° açılıkamalı plağın (ABP) sonuçları karşılaştırıldı. Hastalar ve yöntemler: Kırık hattının trokanter majöre uzandığı ters intertrokanterik kırığı olan 44 hasta geriye dönük olarak incelendi. Bunlardan 20’si PFLP ile (PFLP grubu), 24’ü ise ABP ile (ABP grubu) tedavi edildi. Kırıkların sınıflamasında AO/OTA sınıflaması kullanıldı. Hastalar kırık bölgesinde kaynama ve implantlara bağlı komplikasyonlar açısından klinik ve radyolojik olarak değerlendirildi. Kalça fonksiyonları Harris kalça skoru ile değerlendirildi. Bulgular: Ortalama kaynama süresi PFLP grubunda ve ABP grubunda sırasıyla 17 hafta (dağılım 14-18) ve 18 hafta(dağılım 16-32) idi. İmplant yetmezliği veya kaynamama PFLP grubunda iki hastada (%10), ABP grubunda ise üç hastada (%12) görüldü. Gruplar arasında Harris kalça skorları,kaynama zamanı, mekanik sorunlara bağlı yeniden ameliyat gereksimini ve komplikasyon oranları bakımından istatistik sel olarak anlamlı bir fark saptanmadı (p>0.05). Sonuç: Çalışma bulgularımız, büyük trokanterik parçalanmanın eşlik ettiği ters intertrokanterik kırıkların tedavisinde bu iki tespit yönteminin de benzer sonuçlar sağladığını göstermektedir. Bununla birlikte, bu tip kırıkların tedavisinde ABP’nin düşük maliyeti ile iyi bir seçenek olmayı sürdürdüğükanısındayız
Abstract
Objectives: This study aims to compare the results of theproximal femoral locking plate (PFLP) and the 95°-angled bladeplate in the treatment of AO/OTA 31-A3 reverse intertrochantericfractures with fracture line extending to the greater trochanter.Patients and methods: Forty-four patients with reverseintertrochanteric fracture which fracture line extending to thegreater trochanter were retrospectively analyzed. Of those, 20were treated with PFLP (PFLP group) and 24 were treatedwith ABP (ABP group). The AO/OTA classification was usedfor the classification of the fractures. Patients were assessedclinically and radiologically for the union at the fracturesite and implant-related complications. Hip functions wereevaluated with the Harris hip score.Results: The mean time to union was 17 weeks (range 14-28)and 18 weeks (range 16-32) in the PFLP group and ABPgroup, respectively. Implant failure and/or nonunion wasobserved in two patients (10%) in the PFLP group and in threepatients (12%) in the ABP group. There was no statisticallysignificant difference between the groups with regard to theHarris hip scores, time to union, need for reoperation due tomechanical problems, and complication rates (p>0.05).Conclusion: Our study results show that these twofixation methods seem to produce similar results in thetreatment of reverse intertrochanteric fractures withgreater trochanteric comminution. However, we suggestthat ABP still remains as a good choice with less expensein such fractures.