Atatürk'ün Eğitim Politikasının Kaynakları ve Temel İlkeleri

Özet

Bu makalede, Atatürk'ün eğitim politikasının kaynaklan ve temel ilkeleri saptanmaya çalışılmıştır. Atatürk'ün eğitim politikasını, iki temel olgu biçimlendirmiştir. Birincisi, Osmanlılardaki eğitimin dağınık, ulusal olmaktan uzak oluşu ve bilime dayalı olmayışı; ikincisi, yeni Türkiye Cumhuriyeti'nin kökleşmesinde ve devrimlerin yaygınlaştırılmasında eğitime işlevsel yaklaşımıdır. Eğitim politikasının temel ilkeleri olarak da şu on ilke saptanmıştır: Eğitim, ulusal, bilimsel, karma, uygulamalı, laik, disiplinli, olmalıdır; halk eğitimine önem verilmelidir; eğitim birliği sağlanmalıdır; öğretmenlere değer verilmelidir; eğitimde fırsat eşitliği sağlanmalıdır.

Abstract

This article attempts to discuss the sources and basic principles of Atatürk's policy of education. Atatürk's education policy was formed with regard to two basic considerations. The first was that the education in Ottoman empire was disorganized, far from being national and not based on science. The second concerns the functional approach to education in the development of the new Turkish Republic and the spread of revolutions. The following ten principles were determined as the basic principles of education policy: Education must be national, scientific, co-educational, practical, secular and disciplined; importance must be given to adult education, unity in education must be provided, teachers must be appreciated, and incidental equality in education must be provided.