Kentsel dönüşüme karşı kent hakkı mücadelesi: Kazım Karabekir Mahellesi'nde mekansal kimlik ve dayanışma örüntüleri

The right to the city against urban transformation: solidarity patterns and spatial identity in Kazım Karabekir Neigbourhood

Özet

Gecekondu mahallelerinde kentsel dönüşüm kapsamındaki yıkımlara karşı Kent Hakkı mücadelesi, bize, kentsel hareket oluşturmak konusunda mevcut kurumsal siyasal pratiklerin sınırlayıcılıklarının aşılması gerektiğini göstermektedir. Kentsel dönüşüm projelerinin kapsamına alınan gecekondu mahalleleri bu mücadeleler bağlamında değerlendirebileceğimiz son derece önemli kentsel mekânlardır. Kuruluş süreçlerinde de kentsel mücadeleyi deneyimleyen bu kentsel alanlar, geçmişten gelen mücadele deneyimleri, mekânsal aidiyetleri, güçlü toplumsal örüntülerinin de etkisiyle, kentsel dönüşüm kapsamındaki diğer kentsel mekânlardan farklılaşmaktadırlar. 2010 yılı Nisan-Haziran aylarında Sarıyer Kazım Karabekir Mahallesi'nde gerçekleştirdiğimiz araştırmanın verilerine dayanan bu makalede, "kendi evlerini savunma" noktasından çıkarak; yaşam biçimlerini, dayanışma örüntülerini ve toplumsal ilişkilerini koruma noktasına gelen, hatta kentin geneli üzerine söz söyleyen, talepte bulunan bir mücadeleye dönüşen süreç "Kent Hakkı" bağlamında okunmuştur.

Abstract

Struggles for "The Right to the City" against urban transformation that occurred in gecekondu neighborhoods, push us to overcome the restrictive current institutional and political practices in establishing new urban movements. Gecekondu neighborhoods within the scope of urban transformation processes have a significant importance because of their urban movement capacity. From their establishment, they experience many times urban struggles, they are differentiated from the other formal neighborhoods on grounds of their socio-cultural and political history. Their politically active past, spatial identity, loyalty to the locality and social capacity are stronger than in other neighborhoods. This paper aims to show the results of a field research, which was realized in the neighborhood Kazım Karabekir in the district Sarıyer between April-June 2010. The paper purposes to read the processes of struggle against the urban transformation within the scope of 'The Right to the City' concept. In this regard, this essay aims to reveal the effects of spatial loyalty, solidarity patterns and a politically active past to the struggle.