Farklı Rezin Simanlar ile Simante Edilen İndirekt Kompozit Restorasyonların Mikrosızıntı Miktarının Değerlendirilmesi

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, Sınıf II indirekt kompozit resin restorasyonlarda, farklı adeziv simanların proksimal yüzeylerdeki mikrosızıntıya etkisinin değerlendirilmesidir. Gereç ve yöntem: Bu çalışmaya 24 adet çekilmiş, çürüksüz üçüncü molar diş dahil edildi. Standart Sınıf II kaviteler dişlerin hem distalhem de mesial yüzeylerinde ve mine-sement birleşiminden yukarıda olacak şekilde hazırlandı. Çalışma grupları 4 siman grubunaayrıldı: GCem LinkAce (GCm) (GC, Japonya), Panavia F 2.0 (P) (Kuraray, Japonya), RelyX U200 (Rx) (3M ESPE, ABD), SuperbondC&B (SB) (SunMedical, Japonya) ve kontrol (V) (Variolink II, Ivoclar Vivadent, Schaan, Liechtenstein). Her bir diş için mesial kaviteçalışma grubu olacak şekilde ve distal kavite ise kontrol grubu olacak şekilde ayarlandı. Restorasyonlar indirekt kompozitmateryalinden (Gradia; GC, Japonya) elde edildi ve kavitelere yapıştırıldı. Örneklere termosiklus uygulandı (5-55Cº,5000 döngü) vesonrasında örnekler 24 saat boyunca %50 gümüş nitrat solüsyonunda bekletildi. Dişlerden mesio-distal olarak kesit alındı vemikrosızıntı miktarları dijital görüntüleme yöntemi ile (24x; Leica optik mikroskop, Almanya) değerlendirildi. Kullanılan sıralı ölçek: 0- 4 (0 = mikro sızıntı yok ve 4 = aksiyel duvar boyunca boya penetrasyonu). Her grup için ortalama değerler kaydedilmiş ve bu değerlerWilcoxon Signed Ranks testi kullanılarak istatistiksel olarak analiz edilmiştir. (alpha=0,05)Bulgular: Tüm grupların oklüzal mikrosızıntı değerleri arasında anlamlı bir fark yoktur (GCm: 0; P: 0,17 ± .0,4; Rx: 0 ve SB: 0,17 ±.0,4) (P> 0,05). En az mikrosızıntı değerleri (μm ± SD) sırasıyla oklüzal (0.00; 0,00) ve gingival (0,83 ± 0,4; 0,50 ± 0,5) ksımlar içinGCm ve Rx kendinden adezivli simanlar için kaydedildi. En yüksek mikrosızıntı SB ve P ile gingival kısımlarda (2,0 ± 1,4; 1,5 ± 0,84)kaydedildi ve fark diğer gruplara göre anlamlıdır. (P

Abstract

Objective: To evaluate the influence of different adhesive cements on the microleakage of proximal surfaces in class II indirectcomposite resin restorations. Material and methods: Twenty-four human extracted caries-free third molars were selected. Standard class II cavities were preparedon the mesial and distal surfaces with margins located above the cementoenamel junction (CEJ). Cavities were standardized by fixingthe handpiece in a parallelometer during preparation. Treatment groups were divided into 4 cements: GCem LinkAce (GCm) (GC,Japan), Panavia F 2.0 (P) (Kuraray, Japan), RelyX U200 (Rx) (3M ESPE, USA), Superbond C&B (SB) (SunMedical, Japan) andcontrol (V) (Variolink II, Ivoclar Vivadent, Schaan, Liechtenstein). In each tooth, the mesial cavity was set as the experimental and thedistal as a control. Restorations were fabricated with an indirect composite resin (Gradia; GC, Japan) and luted into cavities.Specimens were thermocycled (5-55Cº,5000 cycles) and immersed in 50% silver nitrate solution for 24 hours. The teeth weresectioned mesiodistally and evaluated for microleakage using digital image analysis (24x; Leica optical microscope, Germany). Theordinal scale used was: 0-4 (0= no microleakage and 4= dye penetration along axial wall). Mean values for each group were recordedand statistically analyzed using Wilcoxon Signed Ranks Test. (alpha=0,05) Results: There were no significant differences among occlusal microleakage of all groups (GCm:0; P: 0,17±.0,4; Rx:0 andSB:0,17±.0,4) (P>0,05). The least microleakage (μm±SD) was recorded for GCm and Rx self-adhesive cements for occlusal (0.00;0,00) and gingival (0,83±0,4; 0,50±0,5) parts, respectively. The highest microleakage was noted with SB and P at the gingival parts(2,0±1,4; 1,5±0,84), respectively and the difference was significant compared to the other groups (P