Kontakt lens kullanımının oküler yüzey ve Meibomian bezleri üzerine etkileri

Özet

Amaç: Yumuşak kontakt lens (KL) kullanımının oküler yüzey ve Meibomian bezleri üzerine etkisini araştırmak Gereç ve Yöntem: Beş yılı aşkın süredir silikon hidrojel KL kullanım öyküsü bulunan 24 olgu (Grup 1) ve 26 sağlıklı gönüllünün (Grup 2) en iyi düzeltilmiş görme keskinlikleri, Schirmer 1 testi, gözyaşı kırılma zamanı, oküler yüzey boyanması (Oxford skalası), OSDI skoru ve meibomian bez özelliklerini içeren kayıtları retrospektif olarak değerlendirildi. Üst ve alt kapakların OCT meibografileri (Spectralis HRA+OCT; Heidelberg Engineering, Heidelberg, Germany) çekilerek bez kaybı açısından tek bir araştırmacı tarafından kör olarak değerlendirildi. Bulgular: Ortalama yaş Grup 1’de 30.00±6.22, Grup 2’de ise 28.70±4.95 idi (p=0.300). Erkek/kadın oranı Grup 1’de 4/20, Grup 2’de 9/17 idi. KL kullanım süresi 10.70±2.70 yıldı. Ortalama gözyaşı kırılma zamanı Grup 1’de 17.70±76.74, Grup 2’de 24.76±8.06 saniyeydi (p=0.002). Ortalama Schirmer 1 değeri Grup 1’de 29.04±7.67, Grup 2’de 25.50±8.48 mm idi (p=0.129). Oxford skalası puanı Grup 1’de 0.58±0.94, Grup 2’de 0.15±0.41 olup fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p=0.040). OSDI skoru açısından gruplar arası istatistiksel anlamlı fark bulunmamaktaydı (Grup 1: 29.36±19.25, Grup 2: 23.63±21.99, p=0.334). Üst, alt kapak ve toplam meibomian bez skoru ortalaması Grup 1’de sırasıyla 0.95 ±0.87, 0.66±0.73 ve 1.60±1.40, Grup 2’de sırasıyla 0.67 ± 0.59, 0.67 ±0.70 ve 1.34±1.17 idi ve aralarındaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildi. Sonuç: Uzun süreli KL kullanımının, oküler yüzeye birçok farklı etkisi mevcuttur. Meibomian bezler, oküler yüzeye önemli etkileri bulunan yapıladır. Meibobian bez skorlaması, Meibomian bez değerlendirmesi için etkili ve pratik bir yöntemdir.

Abstract

Aim: To determine the impact of contact lens (CL) wear on the ocular surface and Meibomian glands (MG). Materials and Methods: 24 silicone hydrogel CL wearers for a minimum of 5 years (Group 1) and 26 healthy volunteers (Group 2) were included in this retrospective study. Best corrected visual acuity, Oxford scoring, tear film break-up time (T-BUT), Schirmer 1 test, Ocular Surface Disease Index (OSDI) scoring and MG evaluation by infrared captures of optic coherence tomography (OCT) were performed. Loss of the MG was scored blindly by a single researcher. Results: The mean age was 30.00±6.22 in Group 1 and 28.70±4.95 in Group 2 (p=0.300). Male/female ratio was 4/20 in Group 1 and 9/17 in Group 2. The average duration of CL wear was 10.70±2.70 years. The mean T-BUT in Group 1 and 2 were 17.70±76.74 and 24.76±8.06 sec, respectively (p=0.002). The mean Schirmer 1 test in Group 1 and 2 were 29.04±7.67 and 25.50±8.48 mm, respectively (p=0.129). The mean Oxford scale staining in Group 1 and 2 were 0.58±0.94 and 0.15±0.41, respectively (p=0.040). The mean OSDI scores in Group 1 and 2 were 29.36±19.25 and 23.63±21.99, respectively (p=0.334). The average upper, lower eyelid, and total meiboscores in Group 1 and 2 were 0.95±0.87, 0.66±0.73, 1.60±1.40 and 0.67±0.59, 0.67±0.70 and 1.34±1.17, respectively. No statistical significance was detected in any of these scores. Conclusion: CL wear has a variety of effects on ocular surface. MG has a significant influence on ocular surface. Meiboscoring is an effective and practical way for evaluation of the MG.