A comparative analysis of FDI in terms of “quantity” and “quality”: Turkish case

DYY’nin “nicelik” ve “nitelik” açısından karşılaştırmalı bir analizi: Türkiye örneği

Özet

Gelişmekte olan ülkeler her koşulda DYY (Doğrudan YabancıYatırım)’yi teşvik etmek için DYY’ nin “niteliği”nden çok“niceliği”ne odaklanarak “finansal ve vergi teşvikleri” gibiteşvikler önermektedir. Çalışma, Türkiye’nin hem DYY’yiniceliksel olarak çekmeyi amaçlayan göreceli olarak liberalpolitikaları hem de diğer ülkelere (hem gelişmiş hemde gelişmekte olan) kıyasla yeteri kadar DYY çekmemekonusundaki başarısızlığı açısından tipik bir gelişmekte olanülke olduğunu ileri sürmektedir. Diğer taraftan, çalışma burada“DYY’nin Giriş Şekli” açısından ele alınan “DYY’nin iyi kalitelisi”niçekme açısından Türkiye’nin tipik bir gelişmekte olan ülkeolmadığını savunmaktadır. Çalışmanın amacı bu argümanları,Türkiye’ye gelen DYY ile diğerlerini hem “nicelik” hem de“nitelik” açısından karşılaştırarak araştırmaktır. Buna göre,DYY’nin bir giriş şekli olarak “yeşilalan yatırımları” gelişmekteolan ülkelere giden DYY’ye hakimken, Türkiye örneğinde“kahverengialan yatırımları” hakimiyeti ele almaktadır. Yıl bazlıveriye baktığımızda bu bulgu 2004 yılında Türkiye’de başlayanyoğun özelleştirme dönemiyle tutarlı gözükmektedir. ÇalışmaUNCTAD (2010)’un sınır ötesi Birleşme ve Satın Almalar (B&SA)konusundaki yeni veri tabanını kullanmakta ve yeşilalanyatırımları verisini elde etmektedir.

Abstract

Developing countries offer incentives, such as “financial andtax incentives”, to encourage Foreign Direct Investment (FDI)in any case by focusing on the “quantity” of FDI rather thanits “quality”. The study maintains that Turkey constitutes atypical developing country in terms of both her relativelyliberalized policies aiming at attracting FDI in quantity andher failure about not attracting sufficient FDI compared tothe other countries, both developed and developing. On theother hand, the study argues that it is not a typical developingcountry in terms of attracting “the right quality of FDI”, which istackled here in terms of “the entry mode of FDI”. The aim of thisstudy is to investigate these arguments through comparisonsof FDI inflows to Turkey with the others in terms of both its“quantity” and “quality”. According to this, while the “greenfieldinvestments” as an entry mode of FDI dominates the FDI inflowsto developing countries, “brownfield investments” take thedominance in Turkish case. When it is looked at the year basedata this finding seems consistent with the mass privatisationera of Turkey started in 2004. The study uses UNCTAD (2010)’snew database on cross-border Merger&Acquisitions (M&As)and obtain greenfield investment data.