Kant’ın Din Anlayışı

Özet

Kant, dini, tüm ödevlerimizin tanrısal buyruklarmış gibi görülmesidir, şeklinde tanımlamaktadır. Bu şekilde tanımlayarak Kant, din ile ahlâk arasındaki yakın ilişkiye dikkat çekmektedir. O, din ve dindarlık için ahlâklılıktan fazla bir şeyi gerekli görmemektedir. Kant, akıl dini olarak tanımladığı kendi din anlayışını, vahyedilmiş din olarak gördüğü Hıristiyanlığın karşısına koymaktadır. O, vahyin imkânını kabul etmekte, ancak tarihsel gerçekliğini reddetmektedir. Ona göre, Hıristiyanlık ancak ve ancak akıl dinine uyduğu sürece makbuldür. Hıristiyanlığın kabul edilebilir olması için tüm öğretilerinin ahlâklılığa göre yorumlanması gerekmektedir. Dolayısıyla Kant için yegâne din, ahlâklılık veya akıl dindir

Abstract

Kant’s Notion Of ReligionKant defines religion as the recognition of all duties as divine commands. By defining so, he calls attention to the strict relation between religion and morality. He thinks that there is no need other than morality. He calls his view of religion as “religion of reason” and contrasts it with Christianity, which calls it as “revealed religion”. Kant accepts the possibility of revelation but rejects its reality in history. In addition, he thinks that Christianity is acceptable if and only if it is compatible with religion of reason. For Christianity to be acceptable, all its doctrines have to be interpreted according to morality. Therefore, for Kant the only religion is morality or religion of reason