CERH ve TA'DİL İLMİNDE TEMEL KURAL*

Özet

Müellif bu makalesinde cerh ve tadilin birbirine tercih edilip edilmemesi konusunu öne çıkartır. Ona göre bir hadis imamı, raviyi tenkid ederken hangi konuda cerh ve tadili tercih edeceğini iyi bilmelidir. Aksi halde örnekleri de görüleceği üzere birçok hadis âlimi bu hususta yanılmıştır. İbnü's-Sübkî, ricale dair eserlerinden seçtiği misallerle hocası Zehebî'yi bu çalışmasında tenkid eder. Başka muhaddislerden örnekler de verir. Onun önemle vurguladığı konu, akran âlimler arası hasedin söz konusu olabilmesidir. Kimi zaman halk bu hataya düşmektedir. Ona göre gerçek ilim ehlinin bu hususta hataya düşmemesi için geçmişte kendini ispatlamış cerh ve tadil uleması hakkında doğru bir bilgiye sahip olması gerekir. Bu sebeple gerçek âlimler hakkında suizan beslememelidir. Ravileri cerh ve tadile tabi tutarken ilmi edebe riayet etmelidir. Apaçık bir delil getirilmeksizin ulemanın birbirleri hakkındaki sözlerine itibar edilmemelidir.

Abstract

The author in this article highlights the issue of whether al-djarh wa't-ta?dil is preferable to another. According to him, a hadith imam should be aware of which al-djarh wa't-ta?dil terms he should choose while the criticism of the narrators takes place. Otherwhise, as it is possible to see in examples, many hadith scholars are mistaken on this issue. Ibn al- Subki, in his ridjal books chooses examples and criticizes his teacher al-Dhahabi in this work. He also gives other examples of muhaddithin. He emphasizes that the scholars of the same generation may show signs of jealousy. Sometimes the people are making such mistakes, too. According to him, to prevent the mistakes made in these subjects, true scholars must have the right knowledge of the past al-djarh wa't-ta?dil scholars who have proven themselves in the past and therefore do not have suspicions about them. Decency must be in mind while criticism of the narrator is made. Without a proper source, the arguments between scholars should not be considered.