Üniversite Öğrencilerinde Yalnızlığın Yordayıcısı Olarak Psikolojik İyi Olma

Özet

Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinin psikolojik iyi olmaları ile ilgili boyutların (kendini kabul, kişisel büyüme, yaşam amacı, diğerleriyle olumlu ilişkiler, çevresel kontrol ve otonomi) onların yalnızlık düzeylerini ne oranda yordadığını belirleyebilmektir. Araştırmada veri toplama araçları olarak UCLA Yalnızlık Ölçeği (Russell, Peplau & Cutrona, 1980) ve Psikolojik İyi Olma Ölçeği(Ryff,1989a) kullanılmıştır. Örneklem 268 üniversite öğrencisinden oluşmuştur. Pearson Product Momentum Korelasyon katsayıları yalnızlık düzeyleri ile psikolojik iyi olma boyutlarının anlamlı ilişkiler gösterdiğini ve Stepwise Regresyon Analizi ise toplam varyansın %49’unu yordadığı görülmüştür. Araştırma sonuçları psikolojik iyi olmanın boyutlarından biri olan diğerleriyle olumlu ilişkilerin yalnızlığı en fazla yordadığını göstermiştir. Sonuçlar ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.

Abstract

The purpose of this study was to determine how university students’ loneliness are predicted by their level of psychological well-being (self acceptance, personal growth, purpose in life, positive relations with others, environmental mastery and autonomy). To collect data UCLA-R Loneliness (Russell, Peplau & Cutrona, 1980) and Psychological Well-Being Scales (Ryff,1989a) were used. The sample was consisted of 268 university students from Cukurova University, Adana, Turkey. For the analysis of the data multiple regression analysis was used. Pearson Product Momentum Correlation matrix results revealed that all psychological well-being dimensions were significantly correlated to “UCLA Loneliness Scale” scores and Stepwise Regression analysis results explained 49% of total variance. The results has shown the best predictor of loneliness was positive relations with others The results were discussed in the light of the related literature.