SİYASAL KATILIM VE REFAH: BİREYLERİN YAŞAM MEMNUNİYETİ DOĞRULTUSUNDA TWİTTER’DA E-KATILIM FAALİYETLERİ

POLITICAL PARTICIPATION AND SUBJECTIVE WELL-BEING: INDIVIDUALS’ E-PARTICIPATION ACTIVITIES ON TWITTER IN TERMS OF LIFE SATISFACTION

Özet

Refahla ilgili siyasal araştırmalarda genellikle politik kavramların refah üzerindeki etkisi sorgulanmıştır. Fakat son yıllarda gelişmekte olan bir tartışma ortamında genel kanaatin aksine refahın da siyasal katılım üzerinde etkisi olabileceği üzerinde durulmaktadır. Bu yeni literatür daha çok geleneksel siyasal katılım davranışlarına (ör. oy kullanma, protesto) odaklanmaktadır. Refahın dijital platformlarda gerçekleştirilen e-katılım faaliyetleri üzerindeki etkisi henüz incelenmemiştir. Bu nedenle sunulan araştırma, gelişmekte olan literatüre katkı sağlayabilmek için refahın, Twitter’da gerçekleştirilen e-katılım davranışları üzerindeki etkisini inceler. Araştırmanın temel amacı refahın e-katılım faaliyetleri üzerindeki etkisini test etmektedir. Bu amaç için ilişkisel tarama modelini benimseyen, nedensel bir araştırma tasarladım. Araştırma verilerini 573 Türk katılımcı üzerinden anket aracılığıyla topladım. Veriler Yapısal Eşitlik Modeli (YEM) kullanılarak analiz edildi. Sonuçlar refahın, siyasal ifade davranışlarını negatif yönde, politikayı takip etme davranışlarını ise pozitif yönde etkilediğini gösterdi. Yerel yönetime katılma boyutu üzerinde refahın anlamlı bir etkisi yoktu. Sonuçlar, refahın e-katılım davranışları üzerinde de etkili olduğunu göstermektedir, bu nedenle gelişmekte olan literatüre yeni bir bakış sunmaktadır.

Abstract

Political studies on well-being often question the effect of political concepts on well-being. But a growing literature in recent years claims that, contrary to popular belief, well-being can also affect political participation. This new literature focuses more on traditional behaviors (e.g. voting, protest) of political participation. The effect of well-being on e-participation has not yet been studied. For this reason, the presented research explores the effect of well-being on e-participation behaviors performed on Twitter to contribute to the developing literature. The main purpose of this research is to test the effect of well-being on e-participation activities. For this purpose, I designed causal research that adopts the relational scanning model. I collected research data from 573 Turkish participants via a survey. Data were analyzed using the Structural Equation Model (SEM). The results show that well-being has a negative effect on political expression behaviors and positively affect policy following behavior. Well-being has no significant effect on the dimension of participation in local government. The results show that well-being also affects e-participation behaviors, so it offers a new perspective on the developing literature.