Prenatal tanı ve pediatrik cerrah: Prenatal konsültasyonun postnatal tedaviye etkisi

Prenatal diagnosis and pediatric surgeon: The impact of prenatal consultation on postnatal management

Emin BALKAN, Nizamettin KILIÇ, Yalçın KİMYA, Arif GÜRPINAR, Kutlug SINMAZ, Nilgün KÖKSAL, Hasan DOĞRUYOL

Özet

Bu çalışmanın amacı prenatal tanılı vakalarımızı incelemek, çocuk cerrahının bu vakaların tedavisine katkısını araştırmaktır. 1992-1997 yılları arasında Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniği'nde yapılan rutin obstetrik ultrasonografiler sırasında prenatal tanı konmuş, postnatal Çocuk Cerrahisi Kliniği tarafından izlenen 42 vaka retrospektif olarak incelendi. Vakalar tınısı, tanı zamanı, intrauterin tedavi veya terapötik abortus, doğum zamanı ve şekli, postnatal izlem ve tedavisi, ek anomaliler, morbidite ve mortalite yönüyle değerlendirildi. Prenatal tanı konan vakalar, prenatoloji konseyinde gebelik izlemi, postnatal inceleme ve tedavisi planlandı ve ailelerine bilgi verildi. Vakalarımızın 29'unda üriner sistem anomalisi, yedisinde gastrointestinal sistem anomalisi, üçünde karın duvarı defekti, ikisinde diafragma hernisi ve bir vakada da nöroblastom vardı. En fazla tanı konan patoloji üreteropelvik bileşke darlığı idi. Postnatal 33 vakaya cerrahi tedavi uygulandı. Onüç vakada çoğunluğunu üriner sistem anomalilerinin oluşturduğu ek anomaliler saptandı. En erken tanı 18. haftada, en geç tanı 40. haftada kondu. Dört vakanın ikisi sepsis, biri ağır kardiyak anomaliler ve diğeri de renal yetmezlik ve pulmoner hipoplazi nedeniyle kaybedildi. Prenatal tanı alan vakaların kadın hastalıkları ve doğum uzmanı, çocuk cerrahisi uzmanı ile çocuk sağlığı ve hastalıkları uzmanı tarafından oluşturulan bir konseyde değerlendirilerek maternal ve fetal izleminin planlanmasının ve ailenin bilgilendirilmesinin neonatal morbidite ve mortaliteyi azaltacağını düşünmekteyiz.

Abstract

The aim of this study was to examine our prenatally diagnosed patients and to investigate the effect of the pediatric surgeon on management of these patients. Forty-two patients diagnosed by Obstetrics and Gynecology Department during routinely performed obstetrical ultrasonographic investigations and followed by the Pediatric Surgery Department were evaluated retrospectively between 1992-1997. Patients were evaluated according to their diagnosis, time of diagnosis, intrauterine therapy or therapeutic abortus, timing and mode of delivery, postnatal follow-up, postnatal therapy, associated abnormalities, morbidity and mortality. Parents were informed about patients' abnormalities when abnormalities were diagnosed prenatally. After discussion in prenatology council, their pregnancy follow-up, postnatal investigations and therapy were planned. Of the 42 patients, 29 had urinary system abnormalities, seven had gastrointestinal system abnormalities, three had abdominal wall defects, two had congenital diaphragmatic hernias and one patient had neuroblastoma. Ureterpelvic junction obstruction was the most frequently encountered abnormality. Surgery was performed in 33 patients in the postnatal period. The earliest time of diagnosis was 18 weeks and the latest was 40 weeks. Four patients died. Of these two patients died from sepsis, one from severe cardiac abnormalities and one from renal failure and pulmonary hypoglasia. We believe if discussions are held about patients who have prenatal diagnosis to plan maternal and fetal follow-up, in a council which includes the pediatric surgeon, pediatrician and obstetrician, and if parents are informed about anormalities, neonatal morbidity and mortality will be reduced.