Diklofenak’ın deneysel testis torsiyonundaki etkileri

Cüneyt GÜNŞAR, Nalan NEŞE, Abdülkadir GENÇ, Can TANELİ, Zafer DAĞLAR, Erol MİR, Aydın ŞENCAN, Ömer YILMAZ

Özet

Amaç: Spermatik kord torsiyonunun geç testiküler etkilerini ve diklofenak’ın testis hasarı üzerindeki rolünü deneysel olarak araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Birinci grup (G1) ratlarda, 4 saatlik sol testis torsiyonu sonrası detorsiyon uygulandı. 2. grup ratlarda (G2), 4 saatlik torsiyon periyodunu takiben detorsiyon ve Diklofenak (2,5 mg/kg İM) uygulandı. Son grupta ise, (G3) 4 saatlik torsiyonu takiben detorsiyon ve Diklofenak ile birlikte Verapamil (10 mg/kg/İM) uygulandı. 4 hafta sonra bilateral orkiektomi yapıldı. Spermatogenik aktivite derecesi ve seminifer tübül çapları değerlendirildi. Bulgular: Testis ağırlıkları değerlendirildiğinde en yüksek değerler Diklofenak grubunda saptanırken, Verapamil grubunun hem ipsilateral ve hem de kontralateral testislerde anlamlı olarak düşük değerlerde olduğu görüldü. Torsiyone testislerin seminifer tübül çapları açısından değerlendirildiğinde, ‘G1 ve G2’ (p:0,002), ‘G1 ve G3’ (p:0,04) ve ‘G2 ve G3’ (p:0,02) grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu. En fazla çap artışı Diklofenak grubunda idi. Karşı taraf testisler seminifer tübül çapları açısından değerlendirildiğinde ise ‘G1 ve G3’ (p:0,03), ‘G2 ve G3’ (p:0,003) grupları arasındaki farklılıklar anlamlı idi. Torsiyone testisler spermatogenik aktivite derecesi açısından değerlendirildiğinde ‘G1 ve G2’ (p:0.005), ‘G1 ve G3’ (p:0.004) ve ‘G2 ve G3’(p:0.02) grupları arasında anlamlı farklılıklar vardı. Karşı taraf testisleri açısından bakıldığında ise, ‘G1 ve G2’ (p:0.003) ve ‘G1 ve G3’(p:0.007) grupları aralarındaki farklılıklar anlamlı bulundu. Sonuç: Tek taraflı torsiyon-detorsiyon ipsilateral testisde kalıcı hasar oluşturur. Diklofenak bu hasarları kısmen önlemektedir. Yeterli araştırmalar sonrasında testis torsiyonlu hastalarda Diklofenak kullanımı yararlı olabilir.

Abstract

Aim: To investigate the late testicular effects of spermatic cord torsion and role of diclofenac on testicular injury. Material and Methods: In the first group (G1) of rats detorsion followed 4 hours of left testis torsion. For the second group (G2), detorsion followed 4 hours of torsion and diclofenac (2,5 mg/kg IM) administration. For the last group (G3), detorsion was performed after 4 hours of torsion and combined Diclofenac and Verapamil (10 mg/kg/IM) administration. Bilateral orchiectomy was done after 4 weeks. Spermatogenic activity and diameter of seminiferious tubules were evaluated. Results: When testicular weights were evaluated, the most significant increase was detected in the Diclofenac Group, whereas Verapamile group showed significant decrease both in the ipsilateral and contralateral testes. There were significant differences between ‘G1 and G2’ (p:0,002), ‘G1 and G3’ (p:0,04) and ‘G2 and G3’ (p:0,02) by means of seminiferious tubule diameters of torsioned testes. The most prominent increases in diameters were in the Diclofenac Group. We found significant differences for the seminiferious tubule diameters of the contralateral testes in between ‘G1 and G3’ (p:0,03) and ‘G2 and G3’ (p:0,003). Significant differences were found by means of spermatogenic activity of the torsioned testes between ‘G1 and G2’ (p:0.005), ‘G1 and G3’ (p:0.004), and ‘G2 and G3’(p:0.02) groups. For the contralateral testes; the differences between ‘G1 and G2’(p:0.003) and ‘G1 and G3’ (p:0.007)were significant. Conclusion: Unilateral testicular torsion-detorsion causes permanent damage in ipsilateral testes. Diclofenac partially prevented this injury. After sufficient investigations, its use in patients with testicular torsion can be beneficial.