Macar Fiği-Tahıllar Karışık Ekim Sisteminde Farklı Karışım Şekli ve Oranlarının Bitki Gelişimi ve Toprağın C/N İçeriklerine Etkileri

Özet

Çalışma Macar fiği ile tahılların farklı karışım şekli ve oranlarına bağlı olarak toprak altı ve toprak üstü gelişimlerine etkilerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Bu çalışma 2010-2011 yıllarında (2 yıl) Çanakkale’de yürütülmüştür. Araştırma tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Denemede materyal olarak Macar fiğinin (Vicia pannonica) Anadolu Pembesi, arpanın (Hordeum vulgare) Agile, buğdayın Renan (Triticum aestivum), yulafın (Avena sativa) Servente ve Tritikalenin (Triticosecale Wittm. Triticale) Mikham-2002 çeşitleri kullanılmıştır. Çalışmada bitkiler hem yalın hem de Macar fiği ile farklı oranlarda oluşturduğu karışımlar (3:1, 2:2, 1:3 Macar fiği: Tahıllar) şeklinde yetiştirilmiştir. Araştırmada fide sayısı, fide oranı, toprak altı ve toprak üstü biomas oranı ve miktarı, yaprak alan indeksi, arazi kullanım etkinliği ve toprakların C/N oranları incelenmiştir. Çalışmanın sonuçlarına göre en yüksek fide oranına Macar fiğinin arpa ve tritikale ile olan ekimlerinde tespit edilmiştir. Uygulanan faktörlere göre yaprak alan indekslerinde önemli farklılıklar bulunmamıştır. En yüksek toplam biomas üretimi Macar fiğinin en düşük oranlarının bulunduğu 1Fiğ+3Tritikale parsellerinde belirlenmiştir. Arazi kullanım etkinlikleri bakımından en uygun karışım şekli ve oranı 2Fiğ+2Yulaf olmuştur. Toprağın C/N içerikleri araştırmanın ikinci yılında daha yüksek bulunmuş ve en uygun karışım oranı ise 2Fiğ+2Buğday parsellerinde tespit edilmiştir. Yürütülen bu araştırmanın sonunda incelenen parametrelere göre en uygun karışık ekimin en düşük Macar fiği oranının arpa ve yulaf ile oluşturulan yetiştiricilik uygulamaları olduğu sonucuna varılmıştır.

Abstract

Agricultural structures play an important role in the quality and quantity of products that are either produced or stored within a structure. Main characteristic of an agricultural structure is that it is generally smaller and lighter than other industrial structures. Hence, they require smaller scale and capacity laboratory equipment when conducting studies on structural behaviors of such structures. In this study, a deflection apparatus was designed and tested to determine if it is suitable for use in greenhouse mechanics studies. Design procedures, materials used in the design and performance of the system was discussed. Theoretically calculated deflections were compared to measured deflections that were obtained using the developed system. The results showed that calculated and measured deflections yielded stronger relationship with an R2 value of 0.99. It should also be noticed that the cost of the system (TL 5480 TL, $ 1000) makes it ideal for related studies.