Ankara ilinde eğitim alan aile hekimliği asistanlarının eğitim gereksinimlerinin değerlendirilmesi

Özet

Amaç. Özellikle yetişkinler için bir eğitim müfredatı hazırlamanın ilk adımı eğitim ihtiyaçlarınınne olduğunun tespit edilmesidir. Bu çalışmanın amacı, Ankara ilinde eğitim alan Aile hekimliğiasistanlarının temel yeterlilikler açısından eğitim ihtiyaçlarını, kendi değerlendirmelerinden yolaçıkarak ortaya koymak ve standardize bir müfredat programı oluşturulmasına katkıda bulunmaktır.Yöntem. Bu kesitsel çalışmanın evrenini 01 Mart-01 Haziran 2012 tarihleri arasında Ankarailinde; tıp fakültesi ve eğitim araştırma hastanelerinde aile hekimliği asistanlığı yapmakta olanlaroluşturmuştur. Çalışma yürütücüleri tarafından oluşturulan anket formu, çalışmaya katılmayı kabuledenlere uygulanmıştır. Bulgular. Ankara ilinde halen aile hekimliği asistanlığı yapmakta olan120 asistanın 77sine (%64,1) ulaşıldı. Uzmanlık sonrası planlarına bakıldığında, %42,9u sahahekimi, %40,3ü akademisyen, %7,8i özel, %1,3ü tıp dışı bir alanda çalışmayı planlarken; %7,8iise kararsızdı. Aile hekimliği temel uygulamaları ve katılımcıların yeterlilikleri kendileritarafından değerlendirildiğinde; ölmekte olan hasta bakımı, ergen sağlığı ve danışmanlığı, temelyenidoğan bakımı, madde bağımlılığı, istismar ve şiddet, çevre kaynaklı hastalıklar ve meslekhastalıkları, evde bakım, yaşam ve ölümle ilgili konularda uygulama yapma imkanlarının azolduğu görüldü. Katılımcılara uygulanan en iyi nasıl öğrenirim anketi sonuçlarına göre, tercihettikleri en iyi öğrenme yöntemleri sırası ile işitsel (n: 40), kinetik (n: 28), okuyarak (n: 28) vegörseldi (n: 12). Sonuç. Aile Hekimliği Uzmanlık Eğitimi hastane rotasyonları, birinci basamakuygulama eğitimi ve eğitsel etkinliklerden oluşmaktadır. Katılımcıların, hastane rotasyonlarındauygulama imkanlarının daha seyrek olduğunu belirttikleri konuların, birinci basamak uygulamaeğitimi ve eğitsel etkinliklere dahil edilmesi uygun olacaktır. Katılımcıların %40,3ü, özellikle de2006 yılı ve sonrası mezun olanlar daha sıklıkla akademisyen olmayı planlamaktadır (p: 0,01).Ancak akademisyenliğin en temel özelliklerinden biri olan güncel bilgileri takip etmek için makaleokuma durumlarına bakıldığında, katılımcılar yeterli sıklıkta Türkçe ve İngilizce makaleokumadıklarını belirtmektedirler. Çalışmamıza göre katılımcıların en çok tercih ettikleri öğrenmemetodu işitseldir ancak bir eğitim programında birden çok yöntemin bir arada kullanılmasınınöğrenmenin kalıcılığını artırdığı bilinmektedir.

Abstract

Aim. Especially for adults, the first step in the development of a training curriculum is todetermine the training needs. The aim of this study is to evaluate the training needs according tocore competencies by the opinions of Family medicine residents that are educated in Ankara and tocontribute to creation of a standardized training curriculum. Method. Residents educated inFamily medicine departments of Universities and Training and Research Hospitals in Ankarabetween March 01 and June 01, 2012 were the universe of this cross-sectional study. Thequestionnaire formed by the investigators was applied to those who accepted. Results. Seventyseven (64.1%) residents of a total of 120 were reached. Post-residency working decisions of theresidents were field practice by 42.9%, academic plans by 40.3%, private practice by 7.8%,working non-medical by 1.3% and uncertain by 7.8%. According to self-evaluations of residentsabout practice and competencies, they had less opportunity to practice about the issues like: dyingpatient care, adolescent health and counseling, basic newborn care, substance abuse, abuse andviolence, environment related illnesses and occupational diseases, home care, life and death issues.According to How do I learn best? survey results, preferred methods were auditory (n: 40),kinesthetic (n: 28), reading (n: 28) and visual (n: 12) respectively. Conclusion. Family medicinespecialty training consists of hospital rotations, primary care practice training and educationalactivities. The issues that were mentioned by the residents as less practiced, should be includedinto the educational activities and primary care practice training. 40.3% of the residents, especiallygraduated at or after the year 2006, were planning to be academics (p: 0.01). One of the basicfeatures of being an academic is reading scientific papers to follow up-to date information, butresidents stated that they were not reading Turkish and English papers with sufficient frequency.Most preferred learning style was auditory, but it is known that using more than one method ineducational programmes will improve consistency of learning.