İŞÂRÎ YORUMLARDA NUR ÂYETİ VE İÇERDİĞİ SEMBOLLER

Özet

Kur’an’da temsili anlatımın dikkat çekici örneklerinden biri olan ve “nur âyeti”olarak da bilinen Nûr Sûresinin 35. âyeti, müfessirler ve sûfîlerce tefsir edildiği gibi, din ilimlerinin muhtelif alanlarına mensup ilim adamları tarafından dayorumlanmıştır. Dolayısıyla âyetin tefsiri üzerinde geniş bir literatür meydanagelmiştir. Makalenin amacı, sûfîlerin, nur âyetini ve içerdiği sembolleri işârîolarak yorumlamaları hakkında genel bir çerçeve ortaya koymaktır. Bu maksatla, tasavvuf tarihinin ilk dönemlerinden başlayarak işârî tefsirlerde ve diğertasavvufî kaynaklarda sûfîlerin âyet üzerine yaptığı yorumlar ve âyetteki simgelere yükledikleri anlamlar mukayeseli olarak ele alınacaktır. Bu suretle, sembolik ifadelere sıklıkla başvuran sûfîlerin sembollere yaklaşım ve yorumlamatarzı hakkında genel bir kanaat ortaya koymak hedeflenmektedir.

Abstract

One of the remarkable example of figurative expression in Quran, the 35th verse of Surah al-Nour known as the “nour verse”, was interpreted by both mufassirs, sufis and many scientists from different fields of religious sciences. Therefore, a wide literature has consisted on the interpretation of this verse. The aim of the article to exhibit a general approach about interpretations of sufis on the Nour Verse and its symbols. For this purpose, begining from the early period of history of sufism, the ishari interpretations of sufis about this verse and understanding of the symbols including the verse will be dealed comparatively. In this manner, it is aimed to present a general opinion about the approach of sufis who frequently refer to use symbolic statements, to the symbols of Quran and the interpratation methods.