DÂRİMÎ’NİN BAZI HADİSLERDEN SONRA YAPTIĞI AÇIKLAMALAR (SÜNEN BAĞLAMINDA BİR DEĞERLENDİRME)

Darimi’s Explanations After Some Hadith (An Evaluation in the Connection of the Sunan)

Özet

Hz. Peygamber’in vefatından sonra hilâfet makamına geçenler, onun öğretilerini dün- yanın dört bir tarafına tebliğ etmek için fetih hareketlerine girişmişlerdir. Bu girişi- min yöneldiği mıntıkalar arasında Mâverâunnehir bölgesi de yer almaktadır. Hicrî ilk asırlarda bölgenin İslamlaştırılması için atılan ilk adımlar, ikinci asırdan itibaren ilmî açıdan meyvelerini vermeye başlamıştır. Özellikle hadis alanında bu bölgede nice büyük şahsiyetler yetişmiştir. Bu şahsiyetlerden birisi de Semerkantlı Abdullah b. Abdurrahmân ed-Dârimî’dir (ö. 255/869). Dârimî, hadis öğretimi faaliyetleriyle ha- dis ilminin Semerkant’ta yayılmasında büyük hizmette bulunmuştur. Onun günümüze ulaşmış yegâne eseri Sünen’dir. Bu eserde merfû hadislerin yanı sıra mevkuf ve maktû’ rivayetlerle, genellikle makbul sayılmakla birlikte aralarında zayıf ve uydurma rivayet- ler de bulunmaktadır. Eserin en önemli özelliği ise gerekli gördüğü yerlerde müellifin bu hadislerin hem senedleri hem de metinleri hakkında önemli açıklamalarda bulunma- sıdır. Çalışmamız, Dârimî’nin hadislerden sonra yaptığı bu izahlar üzerine olacaktır.

Abstract

Those who took over the caliphate after the death of the Prophet attempted the Fatah movement to notify His teachings for people around the World. Transoxiana region was also one of the areas where this initiative was directed. The first steps towards Isla misation of the region in the first century of hijra had started to bear fruit in scientific terms since the second century. Many great personalities grew up in this region espe- cially in the field of Hadith. One of these figures is Abdullah b. Abdurrahman b. Al- Darimi (255/869) from Samarkand. Al-Darimi has contributed to the spread of science of Hadith in Samarkand with hadith teaching activities. Sunan is his only work that has reached to today. There are Marfu hadiths, as well as mawquf and maqtu narrations in this work. Although these hadiths are considered generally acceptable, there are weak and fabricated narrations among them. One of the most important feature of this work of the author is both its texts and the isnads that contain important comments about the hadiths. Our study will concern these comments of the hadiths.