Klasik Arap Mizahında Hatipler

Özet

Klâsik Arap edebiyatı kaynakları, Arap sosyal yaşantısında meydana gelen birçokolayı mizah perspektifiyle ele almıştır. Mizaha konu olan olaylar çoğaldıkça karakterlerde değişmiş, oldukça zengin bir mizahi karakterler topluluğu ortaya çıkmıştır.Arap edebî metinlerinde mizah zaviyesinden ele alınan karakterlerden biri de hatiplerdir.Hatiplerin insanlara hitap ederken karşı karşıya kaldıkları ilgi çekici durumlarbirçok anekdota konu olmuştur. Bu makalede, hatipler ile ilgili mizahi anlatılarıntespit ve değerlendirilmesi hedeflenmiştir. İlgili rivayetler hitabetin vuku bulduğu yerve zamana göre tasnife tabi tutulmuş, hatiplerin mizaha konu olma nedenleri tespitedilmeye çalışılmıştır. Çalışma boyunca incelenen anekdotlar aracılığıyla hatipler iledinleyicilerin birbirine karşı tutumları ortaya çıkartılmış, Arap toplumunun hitabetve hatipler ile olan ilişkilerinin ipuçları da açığa çıkmıştır.

Abstract

Classical Arabic literature sources have examined many events in Arab social life from a humor perspective. As changing as funny events also characters changes and a collection of pretty rich humorous characters is emerges. One of the characters discussed in terms of humor in Arabic literary texts is the orators. Interesting situations that the preachers faced when addressing people were discussed in many anecdotes. In this article, it is aimed to identify and evaluate humorous narratives about orators. The related anecdotes were classified according to the place and time of the oratory and the reasons why the orators were humorous were determined. Through the anecdotes examined during the study, the attitude of the listeners with each other was revealed and the clues of the Arab society’s relations with rhetoric and orator are also revealed.