Birinci Dünya Savaşı'nda İtilaf Devletleri'nin Osmanlı Ermenileriyle İlişkileri ve 1914/1915 Zeytun İsyanları

The Relations between Entente States and Ottoman Armenians during First World War and the 1914/1915 Zeitun Rebellions

Özet

Osmanlı Devleti'nin Birinci Dünya Savaşı'nın çıkması üzerine başlattığı seferberlik emrine başta Zeytun Ermenileri olmak üzere bazı Ermeniler uymadılar. Orduya katılan Ermenilerden bir kısmı askerden kaçarken bir kısmı da Rus ordusuna katılıp Osmanlı ordusuna karşı Rus ordusunun ileri ucu olarak görev yaptılar. Zeytun Ermenileri, İtilaf Devletleri'nin savaşı kazanması hâlinde bağımsızlıklarını kazanacaklarını düşündüklerinden savaştan önce ve savaş sırasında isyan çıkardılar. Böylece savaş hâlinde olan Osmanlı ordusunun bir kısmını cephelerden uzak tutarak iç asayişle ilgilenmek zorunda bıraktılar. Bu çalışmada Zeytun Ermenilerinin İtilâf Devletleriyle ilişkileri ve bunun sonucunda çıkardıkları isyanların sebep ve sonuçları incelenecektir

Abstract

After the beginning of the First World War, the Ottoman state declared mobilization, but various Armenian communities, and especially the Zeitun Armenians, did not obey these orders. While cer-tain Armenians who had previously joined the army escaped from their military duties, others served the Russian army against the Otto-mans. The Zeitun Armenians started rebellion against the Ottomans both before and during the war, thinking that they could win their in-dependence once the Entente States won the war. They therefore forced some sections of the Ottoman army to struggle with inner secu-rity, keeping them away from the fighting front. In this study, the rela-tions between Zeitun Armenians and Entente States, and the causes and effects of their rebellions will be investigated.