Erdemin Kökeni: Bernard Mandeville'in Hünerli Siyasetçileri

Özet

Bernard Mandeville ünlü kitabı Arıların Masalı'nda yaptığı bencilinsan doğası tasviri ve insanoğlunun en kötü özelliklerinden ve en alçaktutkularından oluşan dört başı mamur toplum tasarımı ile tanınır. Arı-ların Masalı'nın yayınlanmasından çok önce basılan satirik şiiri "HomurdananKovan"da erdemsiz arılarla dolu müreffeh bir kovan hikâyesi anlatır. Fabllar insanoğlunun budalalığını gösterdiği gibi insanlarıkendilerini analiz etmeye ve ders çıkarmaya sevk eder. Aynı şekildeMandeville de müreffeh bir toplumda yaşayıp ve bütün nimetlerdenfaydalanıp hala erdemsizliklerden şikâyet etme ve homurdanmanın nedenli gülünç ve anlamsız olduğunu gösterir. İnsan doğası ile ilgili böylesikaranlık bir resminden ve erdemsizliklerle motive olan ahlaki bireylerdendolayı karamsar bir ahlaki erdem tanımı yapar. Arıların Masalı'nınilk cildinde insanoğlunun ahlaken onay gören ve kınanan davranışlarıkazanmasında "hünerli siyasetçilerin" hayati rolünü işaret ederkenikinci ciltte ahlaki ayrımların yüzyıllar boyu nasıl evrildiğine dairfarklı bir açıklama yapar. Bu makale Mandeville'in ben-sevgisi kuramı-nı etraflıca incelemeyi, çağdaş Mandeville düşünürlerinin yorumlarınadeğinerek erdemin yapay köklerini tartışmayı amaçlamaktadır.

Abstract

Bernard Mandeville is well-known with his portrayal of selfish human nature and his design of prosperous society comprised of the vilest characteristics and the basest passions of mankind in his famous work, The Fable of the Bees. Long before the publication of The Fable in his satirical poem, "The Grumbling Hive", he narrates a parable based on a prosperous hive which is full of vicious bees. All fables show folly of mankind and urge people to self-analysis and lessoning in the end. Along the same line, Mandeville exposes how ridiculous and unreasonable to live in a flourishing society, pursue all benefits and still complain and grumble about vices. He comes up with a pessimistic theory of moral virtue from such a dark picture regarding human nature and viciously motivated moral agents. In the first volume of The Fable although Mandeville points out the significant role of "skilful politicians" in morally approved and blamed acts of mankind, in the second volume he gives a different account which shows how our moral distinctions evolve for ages. Aim of this paper is to examine Mandeville's theory of self-love in detail and discuss artificial roots of morality by touching upon comments of contemporary Mandeville scholars.