Opioid Antagonistlerinin Klinik Önemi ve Uygulama Yolları

Özet

Opioid antagonistleri yalnız kimyasal ve farmakolojik özellikler olarak değil aynı zamanda klinik kullanımdaki etkinleri anlamında da eşsiz bir ilaç grubudur. Bu sınıf içinde özellikle Nalokson yaygın olarak kardiyopulmoner arrest vakalarında opioid ile indüklenen solunum depresyonunu geriye döndürmek için kullanılmaktadır. Kanıta dayalı tıpta Nalokson uygulamaları önemli yer tutar. Klinik etkinliğini ve populeritesi sonucu Naloksonun farklı ilaç formulasyonları geliştirilmiş ve farklı Nalokson uygulamaları çalışılmıştır. Nalokson intramüsküler, intranazal, subkutan, nebülize veya endotrakeal verilebilen bir ilaçtır. Uygun doz ve konsantrasyonlar ilacın verilme yoluna göre farklılık gösterir. Bu derleme en son indikasyonlar ile opioid antagonistlerinin hastane içi veya dışındaki kullanımlarını özetlemek için yazılmıştır.

Abstract

Opioid antagonists are a unique class of drugs in terms of not only chemical and pharmacological properties but also efficiency in clinical practice. This class, namely Naloxone, is used widely to revert opioid induced respiratory depression in cardiopulmonary arrest cases. In evidence based medicine Naloxone administration is an important management. As a result of clinical effectiveness and popularity, different drug formulations of Naloxone have been developed and different Naloxone administrations have been studied. Naloxone is a drug that can be administered via intramuscular, intranasal, subcutaneous, inhalation or endotracheal routes. Appropriate dosing and concentration vary according to the route of administration. This review is written to summarize the use of opioid antagonists in in or out of hospital settings with recent indications.