Arap Şiirinde Zorunluluktan Kaynaklanan Hazif Olgusu

Özet

Her dilin kendine ait bir özelliği bulunmaktadır. Bu özellik dilin kullanıldığı bütün anlatımlarda söz konusu olmayabilir. Arapçada şiir kendine has özellikleri bulunan bir anlatım üslubudur. Şiire has gramer ve anlatım özellikleri çok fazla olmakla birlikte, hiç kuşkusuz en geniş yer tutan başlık, anlam olarak olmasa da lafız olarak onda yapılan haziftir. Zira şair vezni ve kafiyeyi tutturabilmek için bunu yapmak zorunda kalmış olabilir. Düşürmek, yazmamak anlamına gelen hazif, şiirde olmakla birlikte nesirde (in prose) de görülebilmektedir. Bu konu önemine binaen Arapça dil çalışmalarının yapılmaya başlandığı ilk dönemlerden itibaren edebi kaynaklarda yer almaya başlamış hatta hakkında müstakil eserler telif edilmiştir. Hazif konusu gramer kaynakları içerisinde yeri geldiğinde izah edilen dağınık bilgiler olarak bulunmaktadır. Tespit edebildiğimiz kadarıyla ülkemizde bu konuda müstakil bir çalışma yapılmamıştır. Biz bu çalışmamızda şiirde yapılan hazfları örnekler vermek suretiyle inceleyeceğiz.

Abstract

Each language has its own characteristics. A particular characteristic may not be applicable to all expressions in the language. In Arabic, poetry is a narrative style with its own characteristics. Although poem has a lot of grammatical and narrative characteristics of the are many, the issue which holds the largest coverage is undoubtedly the elision. This is because the poet may have had to do so to secure his rhyme and rhyme. Although elision is widely made in poetry, it can also be seen in prose. Because of the importance of elision, it had its place in literary sources since the beginning of Arabic language studies and even independent works have been written on it. There has been scattered information in the grammatical sources on the subject of elision. As far as we can detect, no independent study has been carried out on the subject in our country. In this study, we will examine elision in poetry with examples.