Dergiler / Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi / 2020 / Cilt: 0 - Sayı: 68

SUDANLI ÖĞRENCİLERİN YABANCI DİL OLARAK TÜRKÇEDE İLETİŞİM İSTEKLİLİKLERİ

SUDANESE STUDENTS' WILLINGNESS TO COMMUNICATE IN TURKISH WHO LEARNING TURKISH AS A FOREIGN LANGUAGE

Sayfa
601–614
DOI
—

Özet

İletişim istekliliği, başkalarıyla iletişimi başlatmakveya iletişimi önlemek için bireyin sahip olduğu bireğilimdir. Bireylerin iletişime geçmede istekli olupolmamaları durumudur. Yabancı dilde iletişim kurmaistekliliğinin içe dönüklük, benlik saygısı, iletişimyetkinliği, kaygı, motivasyon ve kültürel farklılıklar gibiözelliklerle ilişkisi bulunmaktadır. Bu çalışmada,Sudan’da yabancı dil olarak Türkçe öğrenen Arapöğrencilerin Türkçede iletişim kurma istekliliklerinindüzeyi ve dil seviyesi, dil kursuna gitme-gitmeme veTürkiye’de bulunma-bulunmama değişkenleriaçısından incelenmeye çalışılmıştır. Bu çalışmada nicelaraştırma yönteminin araştırma ilkelerine uyulmuş vebetimsel araştırma türü kullanılmıştır. Araştırmada veritoplanan grup, Sudan’ın başkenti Hartum’da yabancıdil olarak Türkçe öğrenen Kur’an-ı Kerim ve İslamiİlimler Üniversitesi öğrencilerinden oluşmaktadır.Amaçlı örnekleme tekniğiyle seçilen grubun tamamıerkeklerden oluşmaktadır. Araştırma grubunda toplam40 birey bulunmaktadır. Verilerin toplanmasındayabancı dil olarak Türkçe öğrenen bireyler içinhazırlanmış olan “Türkçe İletişim Kurma İstekliliğiÖlçeği” kullanılmıştır. Toplanan verilerin analizindearitmetik ortalama, standart sapma ve ki karetekniklerinden yararlanılmıştır. Araştırmanınbulgularına göre Sudanlı öğrencilerin Türkçede iletişimkurma istekliliklerinin genel olarak yüksek düzeydeolduğu görülmüştür. Ölçek maddeleri arasında 1,0-2,3aralığında düşük düzeye denk gelecek hiçbir maddeyerastlanmamıştır. Ayrıca Sudanlı öğrencilerin Türkçedeiletişim isteklilikleri üzerinde dil seviyesi, dil kursunagitme-gitmeme ve hedef dilin konuşulduğu Türkiye’debulunma-bulunmama değişkenlerine göre genel olarakistatistiksel bakımdan anlamlı bir farklılık olmadığıgörülmüştür.

Abstract

Willingness to communicate is an individual's tendency to initiate or prevent communication with others. It is also the case of whether individuals are willing to communicate. Willingness to communicate in a foreign language is related to introversion,self-esteem, communicative competence, anxiety, motivation and cultural differences. In this study, the willingness to communicate in Turkish and language levels of Sudanese students who learn Turkish as a foreign language were examined in terms of variables such as experience of living in Turkey and whether or not to attend the language course. The research principles of quantitative research method were followed and descriptive research type was used in the study. The data were collected from students who are enrolled in University of the Holy Quran and Islamic Sciences and learning Turkish as a foreign language in Khartoum, the capital of Sudan. The study group selected by purposeful sampling method consists of males. There were 40 individuals in the research group. Willingness to communicate scale in Turkish was used to collect data. Arithmetic mean, standard deviation and chi-square techniques were used in the analysis of the data. According to the findings of the study, it was seen that the Sudanese students' willingness to communicate in Turkish was generally high. There were no items in the range of 1.0-2.3, which corresponded to a low level. In addition, it was determined no statistically significant difference in terms of variables such as language level, experience of living in Turkey, and whether or not to attend the language course on Sudanese students' willingness to communicate in Turkish.