Not the mad woman in the attic but the cultural critique: Understanding the organic writing of Sylvia Plath through the bell jar

Tavan arasındaki deli kadın değil kültür eleştirmeni: Sırça fanus ile Sylvia Plath'in organik yazma biçiminin açığa çıkarılması

Özet

Bu çalışma Sylvia Plath’in pek çok araştırmacı tarafından gözardı edilen organik yazma biçimini incelemektedir. Plath’in gerek şiirlerinde gerekse kısa öyküleri ve romanında geliştimiş olduğu yenilikçi yazma biçimi bitmek tükenmek bilmeyen yanlı otobiografi ler ve bu otobiografi lerin ışığında gelişen okuma biçimleri arasında kaybolmuştur. Karanlıkta kalan bu yazma biçimi ise Plath’in eserlerinin incelenmesinde Surça Fanus’un merkeze alınması ile açığa çıkarılmaktadır. Plath’in organik yazma biçiminin incelenmesi sadece eserlerine yeni bir bakış açısı getirmekle kalmayıp aynı zamanda Plasth’in reddedilen politik söyleminin var olduğunun ortaya çıkarılması açısından da önemlidir.

Abstract

This study analyzes the organic form of writing of Sylvia Plath that has been ignored by most of the Plath scholars. Although Plath achieved and maintained a unique and evolving style both in her poetry and prose, this unique style has been read under the misleading light of Plath’s biography retold by different Plath scholars. Putting The Bell Jar at the center of the reading process, this study focuses on how Plath built an organic form of writing and also how it has been attempted by the establishment by some literary critics to remove all political connections from her entire body of work.