POSTMODERN SANAT BAĞLAMINDA İLETİŞİMSİZLİK ve "ÇÖP EV"

Özet

Modern dönemde ideal insan ve dog?a tiplemeleri yerine zayıf, deg?ersiz, kötü, güçsüz, bayag?ı ve basit ele alışlara yönelim artmıştır. Bundan dolayı modern sanat, son zamanlarda kötümser olarak tanımlanmıştır. Bireysel yalnızlıg?ın kara bir örtü gibi insanları sarması, teknolojik rahatlık sonucu oluşan kayıtsızlık, modernizmin ideal insan ve düzen yaratma çabalarının yıkımla sonuçlanması üzerine oluşan hayal kırıklıg?ı ve süratle gelişen pop kültürü, sanatı sorgulamaya, başka bir deg?işle yeni arayışlara itmiştir.Bu çalışmanın amacını, dönemin toplumsal buhranlarının, postmodern sanat anlayışıyla yansıtılması düşüncesi oluşturur. "Çöp ev" şeklinde kavramsallaşan istifçilik anlayışının yalnızlık, korku bag?lamında sanatın diliyle ifadesi söz konusudur. 2002 yılında sanatsal bir eylem olarak gerçekleştirilen çalışmanın toplumsalı deşifre etmesinin yanı sıra sanat söylemi/dili olarak incelenmesinin gerekleri ortaya konulmaktadır.

Abstract

In the modern era, instead of human and nature typologies, art turned towardsweak, worthless, bad, powerless, vulgar and simple descriptions. Modern arthas therefore been described as pessimistic in recent times. The loneliness ofindividuals, wrapping people like a black cover, the unresponsiveness comingalong with the technological comfort, and the disappointment as a result of thedestruction of the efforts of modernism about creating ideal person and the idealorder have pushed people into questioning pop culture, art and culture and intosearching new things.The purpose of this study is to create a reflection of the social depressionof the period within the understanding of postmodern art. The concept of "stubbornness",which is conceptualized as "garbage house", is the expression of artin the context of loneliness and fear. In 2002, an artistic action was carried outto reveal the necessity of studying as art discourse / language as well as socialconversation.