Poliasit-modifiye resin (Kompomer) ve resin modifiye cam ionomer restoratif materyallerin farklı yöntemlerle tamirinin in vitro değerlendirilmesi

An in vitro evaluation for repairment poliacid-modified resin (Compomer) and resin-modified glass ionomer restorative materials with different techniques

Özet

Çalışmamızda, yaşlandırılmış olan poliasit modifiye (Dyract AP) resin ve resin modifiye cam ionomer (Fuji II LC ve Vitremer) materyallerin 3 farklı yöntemle tamirinin dirence etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, 10x7x2 mm boyutlarında her bir materyalden 15'er adet yaşlandırılmış; 10'ar adet yaşlandırılmamış örnekler hazırlanmış ve kullanılmıştır. Örnekler kırılarak direnç değerleri kaydedilmiştir. Test sonucunda her materyalden yaşlandırılmış 30'ar adet örnek elde edilmiştir. Bu örneklerden her birinde eşit sayıda olacak şekilde 3'er grup oluşturulmuştur (Grup I: Tamir sahasında herhangi bir işlem uygulanmamış; Grup II: Tamir sahası asitle dağlanıp bağlayıcı ajan uygulanmış ve Grup III: Tamir sahası asitle dağlanmış). Hazırlanan örnekler tamir sahasından direnç testine tabi tutulmuş ve test sonucunda elde edilmiş olan değerlere bağımsız gruplar için t testi, tek yönlü varyans analizi ve LSD çoklu karşılaştırma testi uygulanmıştır. Yaşlandırılmış ve yaşlandırılmamış her bir materyalin kırılma değerleri arasındaki farklılık incelenmiş ve Vitremer materyalinde farklılık önemli bulunurken (P0,05).Test edilen materyallerin tamir yöntemlerinin istatistiksel değerlendirilmesinde; Dyract ve Vitremer materyallerinde Grup I-Grup II; Grup II-Grup III arasındaki farklılık önemli (P0,05); Fuji II LC materyalinde Grup I-Grup II arasındaki farklılık önemli (P0,05) bulunmuştur.

Abstract

The purpose of this study was to evaluate of effect to strength of the repairs with three different technics of aged polyacid-modified resin (Dyract AP) and resin-modified glass-ionomer (Fuji II LC, Vitremer) materials. 15 aged specimens and 10 control specimens were made from each materials, the dimensions of which were 10x7x2 mm. The specimens were fractured and their strength values were recorded. After the test procedure, 30 aged specimens were obtained from each materials. These specimens were randomly divided into three groups for each of the two materials (Group I: Any procedure was applied to the repair surface. Group II: Repair surface was acid etched and then bonding was applied to the surface. Group III: Repair surface with acid etched). The specimens prepared were tested in strength and the data obtained was tested statistically by using paired t test for independent groups, one-way ANOVA and LSD multiple strange test. It was investigated that the difference among fracture strength values of aged and nonaged specimens of each materials. The difference in the specimens of Vitremer material was found significantly (P 0.05). When the repair technics of materials were evaluated statistically, the difference between Group I-Group II and Group II-Group III (P0.05) in Dyract and Vitremer materials. In Fuji II LC material, the difference between Group I and Group II was significant (P0.05).