Dergiler / Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 30 - Sayı: 1
FARKLI NANOPARTİKÜLLERLE GÜÇLENDİRİLEN MİKRODALGA ENERJİSİ İLE POLİMERİZE OLAN AKRİLİK REZİNİN MEKANİK VE FİZİKSEL ÖZELLİKLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
- Sayfa
- 101–106
- DOI
- —
Özet
Amaç: PMMA, protetik diş hekimliğinde protez kaide materyali olarak yaygın kullanılmasına rağmen düşük mekanik ve fizikselözellikler gibi dezavantajlara sahiptir. Bu çalışmanın amacı, mikrodalga enerjisi ile polimerize olan akrilik rezin içerisine ağırlıkça% 1, 3 ve 5 oranlarında $Al_2O_3$, $SiO_2$ ve $TiO_2$ nanopartikülleri ilavesinin yüzey sertliği ve yüzey pürüzlülüğü gibi mekanik ve fizikselözellikleri üzerine etkisini değerlendirmektir.Materyal ve Metod: Çalışmamızda üretici firmanın önerileri dikkate alınarak, on farklı grup için toplam yetmiş akrilik rezinörnek (65×10×3 mm) hazırlanmıştır (n=7). Polisaj ve cilalama işlemleri yapıldıktan sonra yüzey pürüzlülük değerleri (Ra)profilometre cihazı ile, yüzey sertliği değerleri ise Rockwell R testi ile ölçülmüştür. Elde edilen verilerin homojenitesi KolmogorovSmirnov testi ile değerlendirildikten sonra iki yönlü varyans analizi ve Tukey HSD testleri kullanılmıştır (α=0.05).Bulgular: Yüzey pürüzlülüğü değerleri açısından, %1 oranında nanopartikül ilave edilen grubun pürüzlülük değerleri kontrolgrubuna oldukça yakın bulunurken (0.28-0.29), %3 ve %5 oranında ilave yapılan grupların pürüzlülük değerleri mikroorganizmatutulumu için kritik değerden (0.2 µm) çok yüksek (0.46-0.84) bulunmuştur. Yüzey sertliği değerleri açısından ise nanopartikülilavesi sonucunda yüzey sertlik değerleri artarken en yüksek değerler %5 oranında ilave edilen gruplarda bulunmuştur (p
Abstract
Purpose: PMMA has disadvantages such as low mechanical and physical properties although it is widely used as prosthetic base material in prosthetic dentistry. The aim of this study is to evaluate the effects of adding $Al_2O_3$, $SiO_2$ and $TiO_2$ nanoparticles in ratios of 1, 3 and 5 wt% to micro-waved acrylic resins on the mechanical and physical properties such as surface hardness and surface roughness. Material and Method: A total of seventy acrylic resin specimens (65×10×3 mm) were prepared in different ten groups according to manufacturer’s instructions (n=7). After polishing surface roughness values were measured by profilometer, and surface hardness values were measured by Rockwell R test. Homogeneity of the obtained data was assessed by KolmogorovSmirnov test followed by Two-way ANOVA and Tukey HSD test (α=0.05). Results: In terms of surface roughness values, the roughness of the groups added with 1% nanoparticle were very close to control group (0.28-0.29), whereas roughness values of 3% and 5% addition groups were found to be very high (0.46-0.84) from the critical value (0.2 μm) for microorganism involvement. In terms of surface hardness values, surface hardness values were increased as a result of nanoparticle addition, whereas the highest values were foud in 5% addition groups (p < 0.05). Conclusion: Within the limitations of this study, the mechanical properties can be improved with the addition of nanoparticles to PMMA, but the increase in the surface roughness values of PMMA with increasing nanoparticle addition ratio (3% and 5%) suggests that the ideal filler ratio is 1%.