Çürüksu Vadisi’nin Kıyısında Bir Geç Kalkolitik Dönem Yerleşimi Çukurköy Höyüğü

[A LATE CHALCOLITHIC PERIOD SETTLEMENT ON EDGE OF ÇÜRÜKSU VALLEY ÇUKURKÖY HÖYÜK]

Özet

Antik Dönemde Lykos Vadisi olarak bilinen Çürüksu Vadisi, Büyük Menderes Havzası'nın ortasında yer alır. Bu lokasyondan dört ana yöne doğru doğal güzergâhlar uzanır. Söz konusu doğal güzergâhlar boyunca yerleşimler sıralanmıştır. Bu yerleşimlerden birisi de Çürüksu Vadisi'nden güneye, Akdeniz kıyılarına doğru uzanan yolun başlangıcında yer alan Çukurköy Höyüğüdür. Höyük ortasından boylu boyunca yarılmıştır. Bundan dolayı kesitlerden 10 metreyi aşan arkeolojik birikimin dönemi izlenebilmektedir. Çanak çömlekler arkeolojik birikimin Geç Kalkolitik süresince katmanlaştığını işaret eder. Höyüğün çanak çömlekleri, konumu ve arkeolojik birikimi, Yukarı Menderes Havzası ve Güneybatı Anadolu'da yapılmış araştırmaların sonuçlarıyla birlikte ele alındığında Geç Kalkolitik Döneme dair bazı çıkarımlar yapmayı olanaklı kılmaktadır.yerleşimler üzerinden ve çevre bölgeler ile ilişkili olarak takip edilebilmektedir.Bu makalede geleneksel kronolojiye göre neredeyse 3 binyıl sürdüğü kabul edilen Kalkolitik Dönem'in son evresi yani Geç Kalkolitik Dönem üzerinde durulacaktır. İç Güneybatı Anadolu'da son yıllarda yapılan araştırmalar ile elde edilen bilgiler de tartışmaya dâhil edilecek, Çukurköy Höyüğün Geç Kalkolitik Dönem çanak çömleği, konumu ve arkeolojik birikimi gibi veriler üzerinden yola çıkarak bu döneme dair değerlendirmeler yapılacaktır

Abstract

The Valley of Çürüksu, known as the Valley of Lycos in the ancient period, is located in the middle of the Büyük Menderes (Meander) Basin. Some natural routes reach from this location to the four main directions. Settlements align along the natural routes. One of these settlements is Çukurköy Höyük which is situated in the beginning of the path reaching to the south, through the Mediterranean coasts from the Valley of Çürüksu. The mound is split along the length of the middle. For this reason, the period of the archeological deposit exceeding 10 meters from the sections, can be followed. The potteries indicate that the archeological deposit have stratified throughout the Late Chalcolithic Period. When the mound’s potteries, location and archeological deposit are discussed with the results of the studies on the Upper Meander Basin and Southwestern Anatolia, they enable some inferences about the Late Chalcolithic Period