Remisyonda major depresif bozukluk tanılı hastalarda rezidüel subjektif bilişsel vedepresif belirtilerin sosyal işlevsellik ile ilişkisi

Correlation of residual subjective cognitive and depressive symptoms with social functioning in patients with remitted major depressive disorder

Özet

Amaç: Major Depresif Bozuklukta (MDB) remisyon döneminde rezidüel belirtiler hafif şiddette olsa bile yeti yitimine neden olurlar. Bu çalışmada remisyonda olan MDB hastalarında, rezidüel depresif ve subjektif bilişsel belirtilerin sosyal işlevsellikle ilişkisi araştırılmıştır. Yöntemler: Çalışmaya öncesinde MDB tanısı almış, düzenli takip edilen ve en az 6 ay süre ile remisyonda olan 51 hasta dahil edilmiştir. Tüm katılımcılara sosyodemografik veri formu, Beck Depresyon Ölçeği, Algılanan Bilişsel Kusur Anketi-Depresyon, Sosyal Uyum Kendini Değerlendirme Ölçeği uygulanmıştır. İstatiksel analizde tanımlayıcı analizler, Pearson Korelasyon Analizi ve lineer regresyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: Rezidüel depresif belirti (r=-0,357, p

Abstract

Aim: In Major Depressive Disorder (MDD) residual symptoms cause disability in the remission phase even if they are mild. This study investigated the correlation of residual depressive and subjective cognitive symptoms with social functioning in remitted MDD patients. Methods: In the study, 51 patients who had been diagnosed with MDD before, were followed regularly and had been in remission for at least 6 months, were included. The socio-demographic data form, Beck Depression Inventory, Perceived Deficits Questionnaire-Depression, and Social Adaptation Self-evaluation Scale were applied to all participants. In the statistical analysis; descriptive analyses, Pearson’s Correlation Analysis and linear regression analysis were used. Results: Residual depressive symptom severity (r=-0.357, p