Alternatives to animal use in veterinary education: A growing debate

Veteriner hekimliği eğitiminde hayvan kullanımına alternatif yöntemler: Büyüyen bir tartışma

Yasemin Salgırlı DEMİRBAŞ, Gonçalo da Graça PEREIRA, Fco. Javier DIÉGUEZ, Andre MENACHE

Özet

Bazı otor teler farklı düşünse de, veter ner hek ml ğ eğ t m nde öğrenc ler n öncel kl olarak hayvan kullanmadan öğren m göreb leceğ tez sağlam temellere dayandırılab l r. Bu konu b l şsel hayvan etoloj s alanında yen b lg ve gel şmeler le hayvan refahı konusunda artan farkındalık ve end şeler n ışığında ncelenmeye değerd r. B yoet k ve hayvan refahına l şk n kavramların öğret lmes günümüz veter ner hek ml ğ le g tt kçe bağlantılı hale gelm şt r. Ancak bazı veter ner fakülteler n n eğ t m programlarında bu konu üzer nde yeter nce durulmamaktadır. Araştırmacılar, veter ner hek ml ğ eğ t m nde hayvan kullanımına en y alternat f n bunların yer n alab lecek d ğer metotların kullanılması olduğunu düşünmekted r. Sentet k dokular g b alternat f yöntemlerden aşamalı olarak canlı hayvan tedav s ve gerçek hastaların olduğu kl n k ortama geç ş, prat k uygulamalar açısından oldukça faydalı olacaktır. Başlangıç dersler ve prosedürler n sentet k modeller ve b lg sayar s mulasyonları le yürütülmes , sonrasında et k açıdan uygun şek lde elde ed lm ş kadavralar üzer nde devam ett r lmes gerekl d r. Öğrenc ler n gerçek hastalarla bu aşamadan sonra karşılaşmaları uygun olacaktır. Bu pedagoj k yaklaşım, kl n k hek ml k ç n öğrenc n n gerekl becer ler kazanmasını sağlamasının ötes nde onlara "h sseden varlıklara" saygılı olmayı da öğretecekt r. İy kl n k becer ve yaşama saygı komb nasyonu profesyonell ğ n ve et k standartların artması üzer ne olumlu katkılar sağlayacaktır

Abstract

There is a strong case to be made to teach veterinary students without resorting to the use of animals in teaching in the first place, although some authorities may disagree. It is worth examining this issue in light of new developments and new knowledge in the field of cognitive animal ethology as well as a general increase in awareness and concern for animal welfare. The teaching of concepts related to bioethics and animal welfare is increasingly relevant to modern day veterinary medicine. Unfortunately, some veterinary faculties do not emphasize these topics in their curricula. The authors consider that it is possible to largely replace animals in teaching, with other modalities. Transition from the use of replacement modalities, such as the handling of synthetic tissues, to treating living animals should be gradual and be complemented by exposure to a clinical environment in which real animal patients will benefit from the practice. The initial basic courses and procedures should include the use of synthetic models and computer simulations, followed by the study of ethically sourced animal cadavers. Only after this stage should the student be exposed to real patients. This pedagogic approach will allow the student to obtain the necessary skills required for clinical medicine, in addition to fostering a respect for sentient beings. The combination of good clinical skills and a respect for life will contribute in a positive way to raising professional and ethical standards in the profession for the benefit of all concerned.