Dergiler / Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası / 2006 / Cilt: 59 - Sayı: 1
Dispersion of QT interval in premature ventricular beats in not an independent marker for inducible sustained ventricular tachycardia
- Sayfa
- 7–10
- DOI
- —
Özet
Amaç: 12 derivasyonlu EKG nin farklı derivasyonları arasında QT interval süresinde değişkenlik birçok klinik durumda ventriküler aritmiler için bir risk göstergesi olarak öngörülürken, QTd-V nin değeri henüz açık değildir. Çalışmanın amacı reentran ventriküler takiaritmilere (VT) duyarlılığı olan hastaları belirlemede ventriküler premature atımlarda QT dispersiyonu'nun (QTd-V) değerini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Elektrofizyolojik çalışma yapılmış 34 hastada indüklenebilir VT nin tahmini için prekordiyal QTd-V, sinyal ortalamalı EKG de geç potansiyeller ve azalmış sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu karşılaştırıldı. Bulgular: İndüklenebilir VT li 12 hastadaki QTd-V (110±50 msec) VT nin indüklenemediği 22 hastadaki QTd-V den (65±38 msec, p=0.006) daha büyük bulundu. Ejeksiyon fraksiyonu ve geç potansiyel varlığının dahil edildiği çok değişkenli analiz QTd-V nin ventriküler takiaritmilere duyarlı hastaları belirlemede bağımsız bir faktör olmadığını gösterdi. Sonuç: Artmış QTd-V tek başına reentran ventriküler takiaritmilere duyarlılıkla ilintili olsa da, geç potansiyeller ve sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu hesaba katıldığında ilave tanısal bilgi sağlamadığı gözükmektedir.
Abstract
Aim: Variability in QT interval duration on the different leads of the 12-lead ECG has been proposed as an indicator of risk for ventricular arrhythmias in different clinical settings, but the value of QTd-V is not clear yet. The aim of this study was to estimate the value of QT dispersion in ventricular premature beats (QTd-V) in identifying patients susceptible to reentrant ventricular tachyarrhythmias (VT). Materials and Methods: We compared the performance of precordial QTd-V, late potentials on the signal-averaged electrocardiogram and reduced left ventricular ejection fraction for identification of inducible ventricular tachycardia in 34 patients undergoing electrophysiologic study. Results: QTd-V in 12 patients with inducible VT (110±50 msec) was found to be greater than that in 22 patients without inducible VT (65±38 msec, p=0.006). Multivariate analysis including ejection fraction and presence of late potentials showed that QTd-V was not an independent factor in identifying the susceptible patients to ventricular tachyarrhythmias. Conclusion: Increased QTd-V is related to susceptibility to reentrant ventricular tachyarrhythmias, however does not appear to provide additional diagnostic information to that provided by late potentials and left ventricular ejection fraction.