Dergiler / Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi / 2020 / Cilt: 21 - Sayı: 3

Zihin Yetersizliği Olan Bireylere Yaya Becerilerinin Öğretiminde Artan Bekleme Süreli Öğretimin Etkililiği

The Effectiveness of Progressive Time Delay on Teaching Pedestrian Skill to Individuals with Intellectual Disability

Sayfa
427–450
DOI
—

Özet

Bu çalışmanın amacı, zihin yetersizliği olan bireylere yaya becerilerinin öğretiminde artan bekleme süreli öğretim yönteminin etkililiğini araştırmaktır. Bununla birlikte araştırma sürecine katılan katılımcıların ailelerinden ve bir polisten seçilen becerinin işlevselliğine yönelik görüşleri alınarak çalışmanın sosyal geçerliliği belirlenmiştir. Bu araştırmada yaşları 10-11 arasında değişen ve hafif düzeyde zihin yetersizliği tanısı almış 3 katılımcı ile çalışılmıştır. Araştırmada tek denekli araştırma yöntemlerinden katılımcılar arası yoklama evreli çoklu yoklama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın bulguları tüm katılımcıların yaya becerilerini kazandıklarını, birinci katılımcının uygulama bittikten 2, 3 ve 5 hafta sonra, üçüncü katılımcının ise uygulama bittikten 1, 2 ve 4 hafta sonra sürdürebildiklerini ve simülasyon ortamında edindikleri bu yaya becerilerini tüm katılımcıların gerçek ortama genelleyebildiğini göstermektedir. Araştırmanın sosyal geçerlilik bulguları ise araştırmaya katılan katılımcıların ailelerinin ve polisin çalışmaya yönelik görüşlerinin olumlu yönde olduğunu göstermektedir.

Abstract

The purpose of the study was to examine the effectiveness of progressive time delay teaching method on teachinga pedestrian skill to individuals with intellectual disabilities. The study was conducted with three participants withmild intellectual disabilities who were 10-11 years old. Multiple probe design across participants was used in thestudy. The results of the study revealed that the participants of the study acquired the targeted pedestrian skill, thefirst participant maintained the acquired skill one, three and five weeks after the implementation was completedwhereas the third participant maintained the skill one, two and four weeks after the implementation was completed.Besides, all participants generalized the skill which they acquired on a simulation material to a real environment.Social validity results of the study revealed that the parents of the participants and the policeman who took part inthe generalization session had positive opinions about the study.