Endodontik tedavi görmüş dişlerin kırılma dirençlerinin incelenmesi

Özet

40 adet yeni çekilmiş tek köklü kanin dişi dört eşit gruba ayrıldı ve kronları mine-sement sınırından kesilerek uzaklaştırıldı. Negatif kontrol grubuna ait örnekler dışında tüm dişler step back tekniği ile prepare edildi. Pozitif kontrol grubuna ait örnekler boş bırakılırken, diğer iki grup cam iyonomer ve kalsiyum hidroksit içerikli kanal patlan kullanılarak lateral kondensasyon tekniği ile doldurduldu. Tüm köklerin lingual duvarları apekse doğru bir frez yardımıyla 2mm indirildi. Köklerin bukkal koronal kısmı 10mm dışarıda kalacak şekilde otopoli-merizan akrilik içine gömüldü. Kök kanal boşluğu ve bukkal duvar arasındaki birleşim yerine yavaşça artan bir kuvvet kınk oluşuncaya kadar uygulandı. Sonuçlar kaydedildi ve istatistiksel olarak değerlendirildi. Kök kanalının preparasyonu dişin kırılmaya karşı direncini önemli ölçüde azalttı. Kök kanalının prepare edilip boş bırakıldığı pozitif kontrol grubu, kök kanalının cam iyonomer ve kalsiyum hidroksit içerikli kanal patlan doldurulduğu gruplarla karşılaştırdığında kınlmaya karşı istatistiksel olarak önemli ölçüde dayanıksız bulundu. Ancak, cam iyonomer ve kalsiyum hidroksit içerikli kanal patları ile doldurulan gruplar arasında istatistik¬sel olarak anlamlı bir fark tespit edilmedi.

Abstract

Forty freshly extracted single rooted canine teeth were divided into four equal groups. The crowns of all teeth were sectioned at the cementoenamel junction with a diamond bur. Root canals of all teeth were instrumented by step-back technique except negative control group. Roots which were instrumented but left unfilled served as pozitive control group. In experimental groups, obtu ration was carried out with lateral condensation technique. In the first group roots were obturated with glass ionomer sealer and in the second group were obturated with calcium hydroxide based sealer. The coronal lingual walls were lowered to 2 mm below the buccal wall of the roots. The prepared roots were placed into acrylic resin so that 10 mm of buccal roots were exposed. A slowly increasing force was applied with tensometer at the junction of the buccal wall and root canal space until fracture occured. The force of fracture of the buccal root wall of each root was recorded and the results in each group were compared. Instrumentation of the root canals significantly weakened the roots. Although there was a significant statistical difference between the obturated and unobturated groups, there was no significant statistical difference between glass ionomer and calcium hydroxide groups.