Oral implantolojide sıklıkla kullanılan panoramik radyografinin magnifikasyon yönünden incelenmesi

Evaluation of magnification of panoramic radiography, a routine diagnosis technique in oral implantology

Özet

Bu çalışmada 12 adet mandibular kemik alındı. Mandibulalardan fabrikasyon kaşıklarla ölçü alınarak, akrilik stentler hazırlandı. Akrilik stentler üzerine sağ ve sol posterior mandibular dişlerin üzerine gelecek şekilde 5 mm çapında birer adet metal bilya yerleştirildi. Mandibulaların panoramik incelemeleri yapıldı. Panoramik film üzerinde 0.1 mm hata payı ile ölçüm yapabilen kumpas ile ölçülerek orijinal çaplamla istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Ölçüm sonuçlarına göre horizontal yönde sağ ve sol bölge arasındaki magnifikasyon oran farklılığı istatistiksel olarak önemli bulunmuştur (p

Abstract

Current radiographic techniques of choice for diagnosis and treatment planning in oral implantology are periapical radiography, lateral skull graphy and orthopantomography. The most common technique used in oral implantology is orthopantomography. In this study, 12 mandibular specimens were used. Impressions were taken from specimens with fabricated trays. Stone models were casted and acrylic radiological stends were finished on these casts. Two balls 5 mm in diameter, one on the left and one on the right handside were placed on the posterior parts of the mandibles . Panoramic radiographs were taken and size of the balls on the radiographs were measured by a caliper compass. The results were statistically evaluated by student paired t-test. As a conclusion, it was found that panoramic radiography caused a significant degree of magnification which varied in an irregular pattern horizontally and vertically in different sites of mandible (p