Protetik yaklaşımlarda diş boyutu analizlerinin klinik etkinliği

Özet

1920'lerden beri maksiller ve mandibular anterior dişler arasında bir ilişki ve/veya bir oran bulabilmek için bir çok araştırma yapılmaktadır. Genellikle bu çalışmalar dişlerin mesio-distal genişliklerini rehber almıştır. Bu çalışmanın da temelini oluşturan diş-boyutu analiz yöntemlerinin gelişmesiyle, tespit edilen bu oranlar diş hekimliğinin bir çok klinik dalında kullanılmaya başlanmıştır. Bu çalışmanın amacı, mevcut böyle bir oranın, tam veya bölümlü protetik yaklaşımlarda, estetik ve fonksiyonu yeniden kazandırmada, herhangi bir çekim öncesi veya sonrası kaydı olmayan vakalarda teşhis ve tedavide yardımcı bir unsur olup olamayacağının değerlendirilmesidir. Bu çalışmada ideal okluzyona sahip 50 tam dişli öğrenciden alınan ölçümler değerlendirilmiştir. Bireyler A. Ü. Diş Hekimliği Fakültesindeki öğrenciler arasından titizlikle seçilmiştir. Seçilen öğrencilerden hiçbiri ortodontik tedavi görmemiştir. Öğrencilerden alınan ölçülerden elde edilen modellerde şu ölçümler yapılmıştır: 1. Maksiller 14 dişin, 2.sağ molardan 2.sol molara kadar, mesio-distal genişlikleri toplamının aynı şekilde toplanan mandibular 14 dişe oranı karşılaştırılmıştır. 2. Aynı metotla maksiller ve mandibular anterior 6 diş arasındaki oran incelenmiştir. Boyutlar 0.01 hassasiyetle ölçüm yapan dijital kumpasla ölçülerek kayıt edilmiştir. Tüm dişlerin ve anterior dişlerin oranlarının istatistiksel değerlendirilmesi sonucunda ortalama değerlerden minimal sapma tespit edilmiş, elde edilen oranların ise Bolton diş boyut oranları ile istatistiksel olarak bir farklılık göstermediği belirlenmiştir (p> 0.05). Sonuç olarak, bu oranlar referans olarak kabul edilirse, tam veya kısmi dişsizlik vakalarında yapay akrilik diş seçiminde kolaylıkla kullanılabilecektir.

Abstract

Since 1920s', a lot of study have been made in order to establish a relation and/or ratio between maxillary and mandibulary tooth sizes which refers specially to the mesiodistal widths of the teeth. The development of tooth size analysis ratios (Bolton Analysis) which are to be the basis of this investigation was presented in 1952s'. Since that time, these ratios have been applied to many clinical cases. The purpose of this study is to assess if these ratios can, without difficulty, be made a diagnostic aid which allows the prosthodontist to gain insight into the functional and aesthetic outcome of a complete or partial removable denture case without the use of a diagnostic set up. The measurements used in this study were taken from fifty cases in which an ideal occlusion existed. The subjects were carefully selected from a large number of dental students in Ankara University. None of them was treated orthodontically. The following measurements were made on each cast: 1.The mesiodistal widths of fourteen maxillary teeth, the right second permanent molar through the left second permanent molar, were totalled and compared to the sum derived from the same procedure carried out on the fourteen mandibular teeth. 2. The same method was used in setting up a ratio between the maxillary and mandibular anterior teeth. The dimensions, to the nearest 0.01-mm, were measured by a digital gauge and recorded. A statistical analysis of both over-all ratio and the anterior ratio indicated a very small degree of variation in the individual measurements about the mean. And these results were statistically in correlation with the Bolton's tooth-size ratios. As a conclusion, if these ratios were accepted as a reference, they can be easily used in the artificial tooth selection of edentulous and partially edentulous cases.