Dergiler / Ankara Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi / 2002 / Cilt: 29 - Sayı: 1
Geleneksel ve düşük ısı porselenlerinin, glaze veya cilalama işlemlerinden sonra yüzey pürüzlülüğünün değerlendirilmesi
- Sayfa
- 73–80
- DOI
- —
Özet
Bu çalışmanın amacı, feldspatik yapıda, iki geleneksel üç düşük ısı porselenin ortalama yüzey pürüzlülüğünün (Ra), bitirme-cilalama ve bitirme-glaze işlemlerinden sonra, in vitro karşılaştırılmasıdır. Her test grubu için, 10 adet olmak üzere, 10 mm çapında 2 mm kalınlığında, porselen disk şeklindeki test örnekleri üretici firmaların önerileri doğrultusunda hazırlandı. Ağız içi uyumlandırmayı taklit etmek için, önce tüm test örneklerinin üst yüzeyi 40 $mu$m kalınlığında elmas frez (837L016 red ring Edanta AG, Switzerland) yardımıyla aşındırıldı. Grup 1 (n=5): aşındırılan yüzeylerin yüzey pürüzlülüğü profilometre yardımıyla ölçüldü. Her materyal için hazırlanan 10 örnek iki alt test grubuna daha ayrıldı. Grup 2 (n=5): test örneklerinin bitirme ve cilalama işlemleri porselen cilalama lastikleri (Cerapol gri-beyaz 20 000 devir/dakika hızla, Cerapol pembe 10 000 devir/dakika hızla, Cerapol plus 5 000 devir/dakika hızla, Edanta AG, İsviçre) ve çok ince grenli elmas porselen patı (Vita Karat Diamond Polishing Set, Vita Zahnfabrik, Almanya) kullanılarak gerçekleştirildi. Grup 3 (n=5): test örneklerinin bitirme işlemleri porselen cilalama lastikleri (Cerapol gri-beyaz 20 000 devir/dakika hızla, Cerapol pembe 10 000 devir/dakika hızla, Cerapol plus 5 000 devir/dakika hızla, Edanta AG, İsviçre) tamamlandıktan sonra örnekler porselen fırınında glaze işlemine tabi tutuldu. Test edilen tüm materyaller karşılaştırıldığında, aşındırma yapılan grup, bitirme-cilalama veya bitirme-glaze gruplarına göre daha yüksek Ra değeri ile istatiksel farklılık yarattı (p0.05). Test edilen üç düşük ısı porseleni, her iki geleneksel porselenden daha düşük Ra değeri sergiledi (p0.05).
Abstract
The aim of this study was to compare average surface roughness (Ra) of two conventional and three low fusing feldspathic porcelain materials after finishing- polishing and after finishing-glazing procedures in vitro. Ten specimens for each test group were fabricated as discs 10mm in diameter and 2 mm thick according to manufacturer's recommendations. Upper surfaces of each specimens were abraded with a 40 $mu$ m diamond bur (837L016 red ring Edanta AG, Switzerland) to simulate an intraoral adjusment. Group 1 (n=5): abraded surface roughness was measured using a profilometer For each material, abraded ten specimens were divided into two test groups. Group 2 (n=5): Specimens were finished and polished with porcelain polishing rubbers (Cerapol grey-white at a speed of 20 000 rpm, Cerapol pink at a speed of 10 000 rpm, Cerapol plus at a speed of 5 000 rpm, Edanta AG, Switzerland) and diamond polishing paste (Vita Karat Diamond Polishing Set, Vita Zahnfabrik, Germany). Group 3 (n=5): Specimens were finished with porcelain polishing rubbers (Cerapol grey-white at a speed of 20 000 rpm, Cerapol pink at a speed of 10 000 rpm, Cerapol plus at a speed of 5 000 rpm, Edanta AG, Switzerland) and then glazed in porcelain oven. Considering all tested materials, abraded group had highest Ra values then both finished- polished and finished-glazed groups (p0.05). Tested three low fusing porcelain materials had lower Ra values than the conventional porcelains (p0.05).