Pareidolia Testinin Geçerlilik ve Güvenirlilik Çalışması

Özet

Amaç: Pareidolia, gerçekte var olmayan bir nesnenin bir uyaran veya bir görüntüde beyin tarafındantanıdık bir patern olarak yorumlanmasıdır. Yüz pareidolia, var olmayan yüzlerin görsel yanılsama vehalüsinasyon algısıdır. Pareidolia testi, görsel yanılsamaları uyarmak için kullanılır. Bu çalışmanın amacı,pareidolia testinin basitleştirilmiş bir versiyonunu oluşturmak, geçerlik ve güvenirlik testleriniyapmaktır.Materyal ve Metot: Pareidolia testi 75 sağlıklı gönüllü birey ile gerçekleştirildi. Bu testin geçerliliğinibelirlemek için Kendall W analizi kullanıldı. Testin alt boyutlarında iç tutarlılığı için Cronbach alfakatsayısı kullanılmış ve güvenilirlik çalışmalarında Pearson Korelasyon Analizi kullanıldı.Bulgular: Bu çalışmadaki 75 yetişkin sağlıklı gönüllü katılımcının 34’ü kadın 41’i erkekti. Katılımcılarınyaş ortalaması 21,46 ± 2,17 olarak belirlendi. Cronbach Alpha katsayısı 0,88 olup, yüksek güvenilirlikderecesine sahipti.Sonuç: Pareidolia testi, yetişkinlerde görsel yanılsamaların taranması için güvenilir ve geçerli bir testtir.Pareidolia testinin basitleştirilmiş versiyonunun bulguları klinik veriler toplanarak genişletilebilir.Örneğin, aynı prosedür Lewy cisimli demans veya Alzhemir hastalığı olan klinik hastalarda uygulamakmümkün olabilir.

Abstract

Objectives: Pareidolia is a phenomenon as the interpretation of something as a familiar pattern in a stimulus or an image by the brain, which actually does not exist. Face pareidolia is the visual illusion and hallucination perception of nonexistent faces. The pareidolia test is used to evoke visual illusions. The aim of the study was to create a simplified version of the pareidolia test and perform the validity and reliability tests. Materials and Methods: The Pareidolia test was conducted with 75 healthy volunteers. To determine the validity of this test, Kendall W analysis was used. For the internal coherence of the test within its subdimensions the Cronbach alpha coefficient was used and Pearson Correlation Analysis was used in the reliability studies. Results: There were 75 healthy adult volunteers in this study, 34 participants were female and 41 were male. The average age of participants was 21.46 ± 2.17. The coefficient of Cronbach Alpha was 0.88 which had a high degree of reliability. Conclusion: The pareidolia test is a reliable and valid tool for scanning visual illusions in adults. Findings of the simplified version of the pareidolia test might be extended by collecting clinical data. For example, it would be possible to apply the same procedure to clinical patients with dementia with Lewy bodies or with Alzheimer disease.