LATERAL MALLEOL KIRIKLARI TESPİTİNDE İKİ FARKLI PLAK UYGULAMA YÖNTEMİNİN KARŞILAŞTIRILMASI

Özet

AMAÇ: Bu çalışmada lateral malleol Tip B kırığı posterolateraldenanti-glide plaklama tekniği veya lateralden nötralizasyon plağı tek- niği ile tedavi edilen hastalar değerlendirilerek iki yöntemin fonksi- yonel ve klinik sonuçlarının karşılaştırılması amaçlanmıştır.GEREÇ VE YÖNTEMLER: Kasım 2016 – Haziran 2017 tarihleriarasında supinasyon-eksternal rotasyon yaralanması ile oluşan We- ber Tip B lateral malleol kırıkları plak ve vida tespiti ile tedavi edilen37 hasta değerlendirildi. İki farklı plak uygulama tekniği fonksiyo- nel skorlar, klinik sonuçlar ve komplikasyonlar açısından kıyaslandı.BULGULAR: Ortalama yaş 43,7 (19-69) idi. Hastaların 21(%56,8)’inin cerrahisinde lateralden anatomik kilitli plak kullanı- lırken; 16 (%43,2)’sının cerrahisinde posterolateralden tübüler plaktercih edildi. Tüm hastaların kırıkları ek müdahale gerekmeksizinkaynadı. Anti-glide plak tercih edilen Grup 2’deki hastaların 12. ay- daki AOFAS sonuçları istatistiksel olarak daha yüksekti (P0,05). Grupların kendi içinde ameliyat öncesi LEFS skoru ile 12.aydaki LEFS skoru arasında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu(P=0,49, 0,56). Grup 1’deki lateralden anatomik plak kullanılan hastalarda daha fazla vida kullanıldığı görüldü (P

Abstract

INTRODUCTION: In this study we aimed to compare functional and clinical results of two different plate application technique by evaluating the results of patients whom were treated with either posterolateral anti-glide plating or lateral neutralization plating for Type B lateral malleolar fractures. MATERIAL AND METHOD: Thirty-seven patients with Type B lateral malleolar fracture which were caused by supination-external rotation injury that were treated with plate and screw fixation between November 2016 to June 2017 in our clinic were included in the study. Two different plating technique were compared for functional and clinical results and complications. RESULTS: Twenty-one (56.8%) patients were treated with lateral anatomical locking neutralization plate, remaining 16 (43.2%) were treated with posterolateral tubular anti-glide plate. All fractures were healed without any extra intervention. Twelfth month AOFAS scores of (Group 2) patients in who were treated with anti-glide plate were higher than others’ (P0.05). LEFS scores preoperatively and at 12th month were not different in groups (P=0.49, 0.56). CONCLUSION: Both plating techniques provide healing of lateral malleolar fractures that necessitates healing in anatomical position with good clinical results. Posterolateral anti-glide plating, with its unique advantages compared to the commonly used lateral anatomical locking plating, is recommended as the primary method in the surgery of Weber Type B lateral malleolar fractures with better functional outcomes and low complication rates.