Dergiler / Ankara Araştırmaları Dergisi / 2018 / Cilt: 6 - Sayı: 2
1920’lerde Ankara’nın Konut Mimarisi:Yeni Başkentin Yerleşim Bölgelerinde Konut Tipleri
- Sayfa
- 183–210
- DOI
- —
Özet
Makale, başkent Ankara’nın 1920’lerde üretilen konut mimarlığına odaklanmakta ve bu üretimi, kentin Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşu sonrasındaki gelişiminin bir parçası olarak incelemektedir. Makalede öncelikle Ankara’nın kentsel büyümesini yönlendirmek için uygulamaya konan gelişme planlarıyla ilişkili olarak dönüşen ve oluşturulan ana yerleşim bölgeleri tanımlanmaktadır. Ardından, nüfus artışı ve dolayısıyla ortaya çıkan konut ihtiyacının, yeni başkentin yapılı çevresindeki değişimi nasıl etkilediğini anlamak için, dönemin ana konut tipleri olarak yeni tekil konut ve apartmanların kentin tarihi ve gelişen kısımlarının tanımlanan yerleşim bölgelerindeki inşası irdelenmektedir. Bu analiz çerçevesinde, başkent Ankara’nın ilk on yılında gerçekleştirilen yeni konut üretimini, bu süreçte dönüşen eski şehir-Ulus ile oluşturulan Yenişehir’i inceleyerek ve kent merkezinin çeperlerinde yer alan bağlar bölgesinin eşzamanlı dönüşümü ile barakaların oluşumunu da göz önüne alarak değerlendirmeyi hedeflemektedir.
Abstract
The focus of this paper is the residential architecture of the capital city Ankara during the 1920s, which is investigated as part of thedevelopment of the city after the foundation of the Turkish Republic. It initially defines the main settlement zones of contemporaryAnkara that transformed and were formed in relation with the contemporary development plans implemented to direct the urbangrowth. The construction of new single houses and apartments as the main housing types of the period in the defined settlement zonesof the historical and the developing parts of the city is then analyzed in order to understand how the increase in population and theresultant housing need in the new capital city affected the change in its built environment. In this frame of analysis, the paper aims toevaluate the new housing production during the first decade of the capital city Ankara by examining the old city-Ulus that transformedand the new city-Yenişehir that was formed in this process, and also considering the simultaneous un-planned transformation of thevineyards and formation of shed-houses in the peripheries of the city center.