Muhtelif İşlerin Kentsel Dönüşümü: Çinçin Bağları SahaNotları Üzerinden Eleştirel Bir Çerçeve

The Urban Transformation of Diverse Works: A Critical Framework that Uses Fieldnotes Regarding Çinçin Bağları

Özet

Bu makale, Çinçin Bağları’nda hâlâ yaşamakta olan, kentleşmenin ikinci ve üçüncü kuşak göçmenlerinin kolektif mekânsalanlatılarındaki iş kavramı üzerinden kentsel dönüşümü yeniden çerçevelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın yöntemi tarihselveri ile kolektif mekânsal anlatıların yorumlanmasına dayanmaktadır. 2018 yılı Mayıs ayı ve 2019 yılı Mayıs-Eylül ayları arasındagerçekleştirilen saha çalışmasında, oto-etnografik haritalama ve feminist metodolojilerden faydalanılmıştır. Araştırmanın bulgularıüçlü bir önerme ile çerçevelenebilir: (i) Katılımcıların kolektif mekânsal anlatıları öncelikle yerin tarihinin, emeğin tarihi olduğunaişaret etmektedir. Çinçin kayıt dışı çalışan mezarlık işçilerinden ücretsiz ev işçilerine, dükkân sahibi esnaftan işportacılara, eğlencesektöründe çalışan müzisyenlerden farklı hizmet sektörlerinde kayıtlı ve sözleşmeli çalışabilen işçilere, sanatçı ve oyunculardanmemurlara varan geniş bir yelpazede çok çeşitli işlerin ve işçilerin semti olarak betimlenmektedir. (ii) Anlatılar bu anlamda, işisalt ekonomik değil aynı zamanda sosyomekânsal bir kurum olarak yorumlar ve bu yüzden işlerin çeşitliliği kolektif bir “biz olma,”“Çinçinli olma” iddiası taşımaktadır. Bu iddia, yerin hafızasının silinmesine ve suçla damgalanmaya karşı bir direniş sergilemektedir.(iii) Anlatılar son olarak, iş ile kentin dönüşümü arasında diyalektik —tarihsel, durağan olmayan, çok aktörlü ve çoklu süreçlerikapsayan— bir ilişki olduğuna işaret etmektedir. Önce iş ve kentleşme, daha sonra iş ve devlet kanallı kentsel dönüşüm arasındakidiyalektik ilişkiye dikkat çeken bu yorumsal çerçeve, kentsel dönüşüme kentsel rant ve konut bağlamının ötesinde; dönüşümünmuhtelif işlerin çoklu aktörlerinin yaşantısına nasıl yansıdığı üzerinden işaret eder. Bu çerçeve, yerin özgül tarihi analiz edilerek,emek odaklı kentsel süreçler önermek için eleştirel bir zemin inşa edebilir.

Abstract

This article aims to re-frame an example of urban transformation through the consideration of the collective spatial narratives of secondand third-generation urban migrants who are still living in Çinçin Bağları. The method utilized in the research is the interpretation ofhistorical data and collected spatial narratives. During the fieldwork conducted between May 2018 and May-September 2019, auto-ethnographic mapping and feminist methodologies were used. The research findings can be summarized in the following threefoldproposition: (i) The participants’ collective spatial narratives point out that the primary history of the area is one of labor. Çinçinis described as being a district that includes various workers, from undocumented cemetery workers to unpaid houseworkers, fromshopkeepers to street vendors, from musicians working in the entertainment industry, to documented workers in different service sectors,from artists and actors to civil servants. (ii) The narratives demonstrate that work represents not only an economic, but also as asocio-spatial institution, and that the workers from a diversity of professions all share the collective claim of “we’ness”, in the senseof “being from Çinçin.” This claim is also evidence of resistance against stigmatization and the erasure of local memories. (iii) Thenarratives ultimately point to dialectical relationship consisting of historical, non-stationary, multi-actor, and dialectical aspects thatexist between work and urban transformation. This interpretive framework draws attention to the fact that the foundational dialecticalrelationship that historically exists between work and urbanization, and then work and state-led urban transformation, goes beyonda mere consideration of urban rent and housing. Instead, this relationship demonstrates how the transformation reflects the lives ofmultiple actors in a wide range of professions. This framework leads to the production of a critical ground for proposing labor-centeredurban processes, consisting of multiple actors’ urban experiences of diverse works, through the analysis of the distinctive history of places.