Dergiler / Ankara Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 2
Ankara’da Katolik Ermenilere Ait Son Şapel veCemaatin Fransız Kilisesi’ne İntikali
- Sayfa
- 337–359
- DOI
- —
Özet
19. yüzyılın sonlarında Ankara’da gayrimüslimlere ait toplam 14 ibadethane olduğu bilinmektedir. Bu yapılar arasında ErmeniKatolik cemaatine ait Surp Gığmes (Clement/Kleman), Surp Boğos-Bedros, Surp Pırgiç kiliseleriyle, episkoposluk merkezi olarakkullanılan Surp Asdvadzadzin (Meryem Ana) Katedrali ve Anarad Hığutyun rahibelerince idare edilen bir manastır bulunmaktadır.Ancak, Ankara’daki Ermeni Katolik kiliseleri sayılırken, mezarlık arsası içerisinde bulunan şapelden hiç söz edilmemiştir. Buçalışma, Ankara Ermeni Katolik cemaatine ait olan mezarlık kompleksinin ve bünyesindeki pek bilinmeyen şapelin tarihinedeğinirken, aynı zamanda bu kiliseye ibadet için gelen cemaatin 1935 yılından sonra Azize Tereza Latin Katolik Kilisesine tabioluşuna kısaca değinmeyi amaçlamıştır. 19. yüzyılın başlarında Garabed Ağa Tıngıryan ve Hacı Ohannes Ağa’nın baniliğiyleErmeni Katolik Mezarlığı içerisine inşa edildiği düşünülen Ankara Ermeni Katolik Şapeli, Ankara’da 1916 yangınından kurtularakCumhuriyet döneminde kullanımı devam edebilmiş tek kilisedir. Söz konusu durum, sadece cenaze törenleri için inşa edilmiş olanbu küçük kiliseyi olduğundan çok daha önemli kılmaktadır.Bu bağlamda günümüze ulaşamayan Ermeni Katolik Mezarlığı kompleksine ait dönem fotoğrafları, video kayıtları, hava fotoğraflarıve kadastro haritalarının tespit edilmesi, yapıların konumlarının ve mimari özelliklerinin incelenmesine olanak sağlamaktadır.
Abstract
It is known that there were a total of fourteen places of worship belonging to Non-Muslims in the late 19th-century. Some of thesestructures were owned by the Armenian Catholic Community, namely Surp Gımes (Clement) Church, Surp Bogos-Bedros Church,Surp Pırgich Church and Surp Asdvadzadzin (Virgin Mary) Cathedral, the latter of which was used as a base for bishops and includeda monastery managed by the Anarad Hıghutyun nuns. However, while the Armenian Catholic churches in Ankara were recorded,there was no mention of the chapel in the graveyard. This study aims to reveal briefly outline the history of the graveyard that belongsto the Ankara Armenian Catholic Community, and that of the barely known chapel which was positioned inside the field. After thischurch was closed in 1935, the community accepted the authority of the Latin Catholic Church of Sainte Therese and were obliged tooffer their prayers to God in this church. In the early 19th-century, the Armenian Catholic Chapel in Ankara, which was thought tohave been built alongside the Armenian Catholic Cemetery by Garabed Agha Tingirian and Haci Ohannes Agha, was the only churchin Ankara that survived the 1916 fire and remained in use into the Republican period. This increases the status of this small churchbeyond being merely just a place were funerals were held in the late 19th-century. The photographs of the period, along with video records, aerial photographs, and cadastral maps of the Armenian Catholic cemeterycomplex, which now no longer exist, helps us examine the location and the architectural significance of the buildings.