Dergiler / Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi / 2018 / Cilt: 33 - Sayı: 3

Samsun ilindeki organik ve konvansiyonel fındık yetiştiricilerinin sosyal ağlarının karşılaştırılması

The comparison of social networks between organic and conventional hazelnut producers in Samsun

Sayfa
216–225
DOI
—

Özet

Bu çalışma, Samsun ili Terme ve Çarşamba ilçelerindeki organik ve konvansiyonel fındık yetiştiricilerinin gübre kullanımı konusundaki iletişim kaynakları ve sosyal ağını ortaya çıkarmak, ağın işleyişini, ağdaki aksaklıkları ve daha iyi işleyen bir ağ geliştirmek için neler yapılabileceğini ortaya çıkarmak amacıyla yapılmıştır.Araştırmanın birincil ve temel materyalini Çamlıca, Yüksekyayla köyleri ile Ağcagüney beldesindeki organik ve konvansiyonel fındık yetiştiricilerinden anket, mülakat ve gözlem yoluyla elde edilen veriler oluşturmaktadır. Organik ve konvansiyonel fındık yetiştiricilerinin oluşturdukları iletişim ağları sosyal ağ analizi ile incelenerek karşılaştırılmıştır.Araştırma sonucuna göre; organik ve konvansiyonel fındık yetiştiricilerinin köy içi (informal) bilgi kaynakları önder çiftçilerden; köy dışı (formal) bilgi kaynakları ise kamu kurum ve kuruluşlarından oluşmaktadır. Organik fındık yetiştiricileri köy içi iletişim ağı; sık, ilişkiler kuvvetli ve bilgi kaynakları çeşitli iken konvansiyonel fındık yetiştiricilerinin köy içi iletişim ağı daha gevşek, ilişkiler kuvvetli ve bilgi kaynaklarının tek düze olduğu tespit edilmiştir.Araştırma sonucunda, kurumsal bilgi kaynaklarının organik ve konvansiyonel fındık yetiştiricilerini yeterince desteklemediği tespit edilmiştir. Organik üreticiler kendi deneyim ve tecrübelerini kendi aralarında paylaşmaktadırlar. Köy içerisinde var olan yerel bilgi bilimsel bilgi ile desteklenmelidir. Hem organik hem de konvansiyonel üreticilerin köy içerisinde fikir önderi rolünü üstlenen üreticilerin bilgisine ve tecrübesine güvendikleri belirlenmiştir. Bu sebeple, çiftçilere yenilikler ve bilgi transferi bu fikir önderleri aracılığıyla ulaştırılabilir.

Abstract

This study was carried out to reveal the sources of communication and social network of organic andconventional hazelnut producers in Samsun province. The primary and basic material of the study is thedata obtained from the surveys, interviews and observations of the organic and conventional hazelnutproducers in Çamlıca, Yüksekyayla villages and Ağcagüney town. Both producer groups werecompared in terms of their social networks and communication channels especially on the use ofdifferent fertilizers by making suggestions on how to develop it.The results of the research showed that socio-economic status of the organic hazelnut producers wasbetter than conventional producers in terms of land size, income, cooperation capacity, riskmanagement and agricultural supports. Social Network Analysis (SNA) has shown the graphs ofcommunication networks among the producers, their relationships with different public, private andmass media information sources and especially revealed leader farmers whom functioned as source ofinformation transfer (or even blocker) among them.The relationships in organic hazelnut producers’ communication network in the village are strong,dense and information sources are varied. On the contrary, the relationships in communication networkof conventional hazelnut producers were looser, strong and information sources were uniform. Themain source of technical information for both groups of producers was the experienced leader farmers;as for organic producers, the heads of the local organic producers' union was the main informationsource in terms of commercial, legal and organizational aspects. In other words, both organic andconventional producers rely on knowledge and experience of producers who take on the role of opinionleader within the village. Therefore, innovation and knowledge transfer to farmers can be deliveredthrough these opinion leaders.As a result of the research, it can be said that institutional information sources do not adequately supportorganic and conventional hazelnut growers. Thus, organic producers developed their local knowledgesource based on their on-farm trials and experiences and shared this knowledge within their peergroups. However, this information needs to be supported with scientific findings.