Sol ana koroner artere stent uygulamaları: Erken-geç dönem sonuçları

Özet

Amaç: Sol ana koroner arter hastalığı bulunan akut miyokard infarktüsü ile başvuran olgularda, veya koroner arter baypas cerrahisi mortalitesini arttıran kalp ve kalp dışı hastalığı bulunan olgularda perkütan intrakoroner girişim uygulanabilmektedir. Bu çalışmada kliniğimizde sol ana koroner arter lezyonuna stent implantasyonu uygulanan hastaların erken ve geç dönem klinik sonuçlarını inceledik. Yöntem: Çalışmamıza koroner arter baypas cerrahisi riski yüksek olan veya akut miyokard infarktüsü ile başvuran sol ana koroner arter lezyonu (> % 50) bulunan toplam 15 (12 E, 3 K; ortalama yaş 58±13 yıl) hastaya intrakoroner stent uygulandı. Sekiz hasta kararsız (53%), 2 hasta kararlı anjina (13%) tanısı ile ve 5 hasta da (33%) akut miyokard infarktüsü nedeni ile işleme alındı. Hastaların 3 tanesinde korunmuş 12 tanesinde korunmamış sol ana koroner lezyonu mevcut idi. İşlem esnasında 6 (40 %) hastaya intraaortik balon pompası, 4 (26.6%) hastaya geçici kalp pili uygulandı. Bulgular: Çalışma grubunda erken ve geç dönem mortalite 15 hastanın 4'ünde (26.6%) gelişirken, 13 sağ kalımdan 2'sinde ise (15.3 %) sol kalp yetersizliği bulguları ortaya çıkmıştır. Takip koroner anjiyografisinde % 28.8 restenoz oranı saptanmıştır. Sonuç: Yakınması olan korunmuş veya korunmamış sol ana koroner lezyonu bulunan cerrahi tedavi riski yüksek olgularda elektif stent uygulanması ve akut miyokard infarktüsü ile başvuran sol ana koroner lezyonu bulunan olgularda perkütan girişim cerrahi tedaviye bir alternatif olarak değerlendirilmelidir.