Dergiler / Anadolu Kardiyoloji Dergisi / 2004 / Cilt: 4 - Sayı: 1

Diyabetes mellitus'ta azalmış koroner kollateral damar açılma kapasitesi: Defektif iskemik tolerans için bir kanıt

Reduced coronary collateral vessel recruitment capacity in diabetes mellitus: An evidence for defective ischemic tolerance

Sayfa
54–58
DOI
—

Özet

Amaç: Koroner arterin ardışık balon oklüzyonu esnasında gelişen iskemik toleransın bir komponenti de kollateral damar açılımıdır. Diyabetes mellitus’un (DM) kollateral damar açılma kapasitesi üzerine olan etkisi halen bilinmemektedir. Bu çalışmada DM’nin kollateral damar açılma kapasitesi üzerine olan etkisi kararlı anjina pektorisi olan hastalarda koroner içi basınç ölçümü tekniği kullanılarak araştırılmıştır.Yöntemler: Çalışmaya 21’i diyabetik olmak üzere toplam 44 kararlı anjinalı hasta dahil edilmiştir. Tüm hastalarda tek koroner arterde >%70 darlık olup bu damara stent implantasyonu yapılmıştır. Koroner anjiyografiyi takiben fiber-optik basınç ölçer tel dilate edilecek darlığın distaline yerleştirildi. Fraksiyonel miyokardiyal akım rezervi (FFRmyo) adenozin hiperemisi altında eş zamanlı olarak ölçülen ortalama distal basıncın ortalama aortik basınca oranlanması yoluyla hesaplandı. Ardışık iki birer dakikalık balon oklüzyonları esnasında kaydedilen distal basınçlar koroner kapalı basıncı (KKB) olarak tespit edildi. Kollateral akım indeksi (KAI) eş zamanlı olarak kaydedilen KKB’nin ortalama aortik basınca bölünmesi yoluyla hesaplandı. İki oklüzyon arasında KAI değerindeki artış oransal (%) olarak her hasta için belirlendi. Bulgular: İki hasta grubu arasında girişim öncesi FFRmyo açısından farklılık yoktu (0.54 ± 0.12 DM grup ve 0.50 ± 0.11 non-DM grup için). Bazal KAI diyabetik grupta anlamlı ölçüde düşüktü (0.26 ± 0.09‘ye karşı 0.17 ± 0.08, p

Abstract

Objective: Collateral channel opening is one of the components of the ischemic tolerance developing during subsequent coronary balloon occlusions. The effect of diabetes mellitus (DM) on coronary collateral recruitment (CR) is still not known. We therefore sought the effect of DM on CR in patients with stable angina pectoris (SAP) by using intracoronary pressure measurement technique. Methods: Study material consisted of 44 patients (21 diabetic) with SAP. All of the patients had single vessel disease with more than 70% vessel narrowing and all of them underwent stent implantation to this vessel. After angiography, fiber-optic pressure monitoring guide-wire was advanced distal to the stenosis to be dilated. Myocardial fractional flow reserve (FFRmyo) was determined under adenosine hyperemia by the ratio of simultaneously measured mean distal pressure to mean aortic pressure. During subsequent two 1 minute balloon occlusions, distal pressures were recorded as coronary wedge pressure (CWP). Collateral flow index was determined by the ratio of simultaneously measured CWP to mean aortic pressure. Percentage of the improvement in the coronary flow index (CFI) (first to second occlusion) between two occlusions was determined for each patient. Results: There was no difference between two groups in terms of pre-intervention FFRmyo (0.54 ± 0.12 in DM group and 0.50 ± 0.11 in non-DM group). The baseline CFI was significantly higher in non-DM group (0.26 ± 0.09 versus 0.17 ± 0.08, p