Eisenmenger syndrome: Identifying the clues for arrhythmia

Eisenmenger sendromu: Aritmi geliştirme riskini değerlendirmede kullanılabilecek ipuçlarını tanımlama

Özet

Amaç: Bu olgu kontrollü, enine kesit çalışmanın amacı, Eisenmenger sendromlu çocuklardaki aritmiye yatkınlığı, girişimsel olmayan aritmi belirteçleri (QT dispersiyonu ve kalp hızı değişkenliği) kullanarak araştırmaktır. Yöntemler: Bin dokuz yüz doksan ila 2001 yılları arasında, pulmoner sistemik direnç oranları 0.75'in üzerinde bulunan ve Eisenmenger sendromu tanısı alan 23 hasta çalışmaya dahil edildi. Sağlıklı yirmi çocuk da kontrol grubu olarak alındı. Her iki gruptaki çocukların elektrokardiyografik (QT dispersiyon) ve ekokardiyografik incelemeleri yapıldı, 24 saatlik Holter kayıtları alındı ve kalp hızı değişkenliği analizi değerlendirildi. Kateterizasyon kayıtları Eisenmenger sendromlu grupta gözden geçirildi. Bulgular: Eisenmenger sendromlu hastalarda kontrol grubuna oranla QT ve QTc dispersiyon değerleri yüksek (sırası ile p=0.007 ve p=0.006 ) ve PR intervali uzun (p = 0.009) bulundu. Bunun yanı sıra kalp hızı değişkenliği parametrelerinden düşük frekans, yüksek frekans, çok düşük frekans ve total güç değerleri, Eisenmenger sendromlu hastalarda anlamlı olarak düşük bulundu (sırası ile p=0.001, p=0.006, p=0.009 ve p=0.011). Holter kayıtlarının incelemesi Eisenmenger sendromlu hastaların %21.7'sinde patolojik bulgu olduğunu gösterdi. Patolojik Holter kayıtları olan hastaların pulmoner sistemik direnç oranlarının normal Holter kayıtları olan hastalara oranla daha yüksek olduğu bulundu (p=0.011). Ayrıca, Eisenmenger sendromlu hastaların QT dispersiyonları ile pulmoner sistemik direnç oranları arasında (p=0.048, r=0.416) ve QT dispersiyonları ile PR intervali arasında (p=0.009, r=0.532) pozitif korelasyonlar olduğu saptandı.Sonuç: Eisenmenger sendromlu çocuklarda kalp hızının otonomik modülasyonunun bozulduğu ve yüksek pulmoner-sistemik direnç oranı ile de ilişkili bulunan ventriküler repolarizasyonun dispersiyonunun ise artmış olduğu saptanmıştır. Bu bulgular, Eisenmenger sendromlu hastaların, sağlıklı kontrol grubuna oranla daha yüksek oranda aritmi riski taşıdığını düşündürmektedir.

Abstract

Objective: The aim of this case-controlled, cross-sectional study is to investigate the tendency towards arrhythmia using noninvasive arrhythmia markers (QT dispersion and heart rate variability) in children with Eisenmenger syndrome.Methods: We studied 23 patients, whose pulmonary-to-systemic resistance ratio was calculated to be greater than 0.75, and who were diagnosed as Eisenmenger syndrome between 1990 and 2001. Twenty healthy children were studied as the control group. Electrocardiographic recordings with calculation of QT dispersion, Holter monitoring, echocardiographic studies and heart rate variability (HRV) analysis were performed in both groups. Catheterization records were analyzed in all the patients. Results: QT and QTc dispersion were higher (p=0.007 and p=0.006, respectively) and PR interval was longer (p=0.009) in the patients with Eisenmenger syndrome, than those in the control group. In addition, low frequency component, high frequency component, very low frequency component, and total power, obtained from HRV analysis were significantly lower in the patients with Eisenmenger syndrome (p=0.001, p=0.006, p=0.009 and p=0.011, respectively). Evaluation of Holter recordings revealed pathologic findings in 21.7% of the patients with Eisenmenger syndrome. Pulmonary-to-systemic resistance ratio of the patients with pathologic Holter findings were higher than in the patients with normal Holter recordings (p=0.011). It was also shown that there was a positive correlation between OT dispersion and pulmonary-to-systemic resistance ratio (p=0.048, r=0.416) and between QT dispersion and PR interval (p=0.009, r=0.532) in the patients with Eisenmenger syndrome.Conclusion: Dispersion of repolarization, being associated with high pulmonary-to-systemic resistance ratio, is increased and autonomic modulation of heart rate is impaired in patients with Eisenmenger syndrome. These findings suggest that arrhythmia risk forpatients with Eisenmenger syndrome is higher than in normal controls.