Counseling and outcomes of antenatally diagnosed congenital heart anomalies in Turkey

Türkiye’de antenatal tanısı konmuş doğumsal kalp anomalilerinde danışmanlık ve sonuçları

Özet

Amaç: Prenatal tanı almış, fetal kalp anomalilerinin, klinik sonuçları ve aile kararlarının değerlendirilmesi. Yöntemler: Prenatal doğumsal kalp anomali tanısı konmuş olgular (n=155), retrospektif yöntemle Allan ve Huggon’ın sınıflandırması doğrultusunda, Grup A (doğumsal kalp anomalisine eşlik eden ağır / ölümcül kalp dışı patoloji); Grup B1 (postnatal prognoz açısından düşük risk), Grup B2 (orta risk, düşük mortalite oranı ile uyumlu cerrahi mortalite) ve Grup B3 (yüksek risk-cerrahi sonrası için yüksek mortalite) olarak sınıflandırıldı. Ailelere verilen, danışma sonrası yenidoğan verileri, buna gebelik sonlandırması dahil edilmiştir ve 18 ay süreyle izlendi. Bulgular: Olguların 145’inin izlemi tam olarak gerçekleştirilmiştir. Otuz dokuz olguda (Grup A) eşlik eden ölümcül kalp dışı anomaliler saptanmıştır ve bunların gebelik sonlandırılmasına karar verilmiştir; bu olgular istatistiksel değerlendirmeye alınmamıştır. Grup B3’ teki olguların 20 tanesi de gebelik sonlandırmasına karar verdi. Diğer üç kalp anomalisi gruplarında, gebeliğin devamına karar veren ailelerde (Grup B1, n=37; Grup B2, n=12; Grup B3, n=37), 18 ayın sonunda sağkalım oranları sırasıyla %89.2, %66.7 ve %13.5 bulunmuştur. İstatistiksel verilerin değerlendirmesinde Student’s t-test, Mann-Whitney U, Pearson’s Ki-kare testi ve Fischer’s exact Ki-kare testi uygulanmıştır. Sağkalım açısından 3 grupta istatistiksel anlamlılık saptanmıştır [Grup B3 ile Grup B1: p=0.0001; OR: 52.8 (12.9-214.5); Grup B3 ile Grup B2: p=0.0009; OR: 12.8 (2.8-58.9); Grup B2 ile Grup B1: p=0.087; OR: 4.12 (0.84-20.2)]. Sonuç: Uygulamalarımız ve istatistiksel sonuçlarımız, bu sınıflama sisteminin, doğumsal kalp anomalileri açısından ebeveynlere verilecek danışmada etkili olduğunu gösterdi.

Abstract

Objective: To determine the clinical outcomes and decisions of families of fetuses with prenatally-diagnosed cardiac abnormalities. Methods: Prenatally diagnosed cases (n=155) with congenital heart disease were retrospectively categorized according to the Allan-Huggon grading system: Group A (cardiac disease associated with severe / lethal extracardiac disease); Group B1 (low risk with a postnatal prognosis); Group B2 (moderate risk, amenable to surgical repair with a low mortality); and Group B3 (high risk, associated with high mortality after surgery). Neonatal outcomes, including termination of pregnancy, were recorded for 18 months of follow-up after counseling the parents. Student’s t-test, Mann-Whitney U, Pearson’s Chi-square test and Fischer’s exact Chi-square test were used for statistical analyses. Results: One hundred forty-five cases completed follow up. Thirty-nine cases (Group A) were associated with extracardiac lethal defects and the pregnancies were terminated; these cases were excluded from statistical evaluation. Twenty parents in Group B3 opted also for termination. The survival rates of ongoing pregnancies after 18 months of follow-up between the three cardiac abnormality Groups (Group B1, n=37; Group B2, n=12; and Group B3, n=37) were 89.2%, 66.7%, and 13.5%, respectively. Significance was present between the survival rates of the three Groups [Group B3 vs. Group B1: p=0.0001; OR: 52.8 (12.9-214.5); Group B3 vs. Group B2: p=0.0009; OR: 12.8 (2.8-58.9); Group B2 vs. Group B1: p=0.087; OR: 4.12 (0.84-20.2)]. Conclusion: Our practice and the findings reported herein support the efficacy of this staging system and counseling parents of fetuses for congenital heart diseases.