MÜSLÜMAN GELENEĞİNDE VAHİY ANLAYIŞI

Özet

Allah’ın insan ile iletişime geçmesi olarak tanımlanan vahiy konusu, Müslümangeleneğimizde asırlardır araştırılan, mahiyet ve içeriğine ilişkin zihinlerde sayısızsoruya cevapların arandığı bir tartışma alanıdır. Bunun sebebi vahyin, diğer birdeyimle Kur’an’ın, İslâm inanç sisteminin ana kaynağı olmasıdır. Dinin temelinioluşturan vahiy, esasen farklı bir ontolojik alandan yani Allah’tan, farklı birontolojik varlık olan elçi Cibril aracılığı ile farklı bir ontolojik alana yani peygambereyapılan bildirimin adıdır. Vahyin kelime manasında bulunan “gizli ve hızlıbildirim” anlamından kaynaklı olduğu düşünülen insanlığın vahyin mahiyetine vegeliş yollarına yönelik merakı, vahyi gönderen Allah ile vahyi alan insan arasındakiontolojik farklılık, bu iletişimi daha da gizemli hale getirmektedir. Müslüman kelâmekolleri, dinin ana kaynağı durumunda bulunan vahyi, Allah’ın kelâm sıfatı,Kelâmullah ve Halku’l-Kur’an konuları bağlamında değerlendirmiş, Allah’ın kelamsıfatının kadîm mi hâdis mi olduğu, Kur’an’ın mahluk olup olmadığı konularıetrafında tartışmışlardır. Buna ilaveten Şii kelamcılar vahiy konusunda farklı birmetod izlemek suretiyle konuyu imamet nazariyesi ile birlikte ele almış veimamların da ilham adı altında vahiy alabildiklerini ifade etmişlerdir.

Abstract

Revelation is defined as the contact of Allah with the person he created. Due to the reason that the revelation of Qur’an is the main source of the Islamic belief system, it is a topic of discussion in our Muslim tradition for centuries, and main questions focus on its nature and content. The divine revelation underlies the religion, and essentially is the name of the revelation which comes from a different ontological sphere, the God, via a different ontological creature, the Gabriel, to a different ontological sphere, the prophet. The literal meaning of revelation is “confidential and quick notification”. This meaning has raised some curiosity about arrival ways and content of revelation, and ontological differences between Allah as the revelation sender, and the human receiver. All these make the communication even more mysterious. Muslim kalam schools evaluate the subject of revelation, which is the main source of religion, within the framework of Allah's kalam adjective, Kelamullah and Halku’l-Qur'an. They are in discussion about whether the Qur'an was created or not, and whether Allah's kalam adjective is ‘kadim’ or ‘hâdis’. Additionally, Shia scholars examine revelation from a different aspect, analysing it together with the Imamate theory, and discuss that imams are also recipients of revelation under the name of inspiration.