Peace Education as a Post-conflict Peacebuilding Tool1

Özet

Bu makale, şiddetli çatışma ortamlarından çıkmış ülkelerdeki barış eğitimleri üzerine hazırlanan literatür ve raporlar hakkında eleştirel bir analiz sunmaktadır. Makale, ilk olarak barış eğitiminin tarihinin gözden geçirilmesi ile başlamaktadır. Sonrasında, barış eğitiminin nasıl kavramsallastığını ele almakta ve neden zayıf bir şekilde tanımlanmış olarak kaldığını incelemektedir. Daha sonraki bölümde çalışma, uluslararası toplumun bir araç olarak barış eğitimini uzun çatışma dönemlerinden geçmiş ülkelerdeki kendi barış inşası faaliyetlerine katkı sağlamak amacıyla kullanmaya başlamasının ortaya cıkışını ele almaktadır. Makale, barış eğitimi programları üzerine yapılmış araştırma ve değerlendirme çalışmalarını gözden geçirdikten sonra, etnik ve dini bağlantılı çatışma sonrası çevrelerde gerçekleşen barış eğitimi programlarının genel bir değerlendirmesi ile sona ermekte ve daha detaylı araştırmaların yapılması gereken alanları belirlemektedir

Abstract

This article provides a critical analysis of the literature and reports on peace education programmes in countries emerging from violent conflicts. First, it begins with an overview of peace education s history. Next, it examines how peace education has been conceptualised, and highlights why it remains poorly defined. The article then proceeds by looking at the development of the international community s use of peace education as a tool to contribute to their peacebuilding efforts in countries emerging from protracted contexts. After that, it reviews the research and evaluation work that has been done on peace education programmes. The article concludes with a survey of peace education programmes in ethnically/religiously linked post-conflict environments that have made mainstreaming their goal, and identifies areas of future research.