Uluslararası İlişkileri Yeniden Şekillendirmek: Afrika’dan Kuramsal Yenilikler

Özet

Bu makale, Küresel Güney’den -bu örnekte Afrika’dan- çıkan kuramsal katkıların, uluslararası ilişkileri daha iyi anlamak yönünde bir ilerleme kaydetmek için hali hazırda olan teorilerden köklü bir şekilde farklı olması gerekmediği varsayımına dayanmaktadır. Mevcut çerçevelerin yeniden yorumlamaları ya da değişimleri ve yeni kavramların tanıtılması da eşit derecede önemlidir. Bu, mevcut kuramların sürekli düzeltildiği ve tekrar ziyaret edildiği geleneksel uluslararası ilişkiler çalışmalarında da kabul edilmiş bir uygulamadır. Kişinin yalnızca realist düşüncenin farklı vücut bulmalarını göz önüne getirmesi yeterlidir. Batılı bilim insanlarının adaptasyonları ve kavramsal innovasyonlari meşru görülür ve kuram düzenine adapte edilirken, Batı dışında ortaya çıkan küçük katkılar için durum her zaman aynı olmamaktadır. Bu makale, Afrikalı bilim insanlarının böylesi katkılarını içeren üç örneği incelemektedir. Birinci grup bilim adamları, “orta güç” kavramını yeniden yorumlamışlar ve Güney Afrika gibi yeni gelişen orta güçleri belirleyen geleneksel orta güçlerden farklı özel nitelikler olduğunu tartışmışlardır. İkincisi, Deon Geldenhuys’un “izole ülkeler” kavramını geliştirmesi ve ülkeleri izolelik göstergelerine göre kategorize eden özgün analitik bir çerçeve oluşturmasıdır. Son olarak Thomas Tieku bir Afrika dünya görüşü olan ubuntudan yararlanarak ülkenin kolektivist, toplumsal bir yönde yeniden canlandırılması için çağrı yapmıştır. Bu örneklerin, Küresel Güney’den çıkan kuramsal yeniliklerin yalnızca dünyanın belirli bir kısmındaki uluslararası ilişkileri daha iyi anlamaya değil, aynı zamanda alanın tümüne daha geniş bir anlayış sağlayacağını göstermesi umut edilmektedir.

Abstract

This article is based on the assumption that theoretical contributions from the global South – and in this case, from Africa, do not need to be radically different from existing theories to constitute an advancement in terms of engendering a better understanding of international relations. Reinterpretations or modifications of existing frameworks and the introduction of new concepts for understanding are equally important. This is an accepted practice in mainstream IR, where existing theories are constantly amended and revisited. One need only consider the various incarnations of realist thought.While adaptations and conceptual innovations by western scholars are recognised as legitimate and adopted into the canon of theory, this is not always the case with similar contributions emerging from outside of the West. This article will examine three examples of such contributions by African scholars.1The first group of scholars reinterpreted the concept of “middle power,” arguing that there are specific characteristics that set emerging middle powers like South Africa apart from traditional middle powers. The second, Deon Geldenhuys, developed the concept “isolated states” and generated a novel analytical framework to categorise states based on indicators of isolation. Finally, Thomas Tieku draws on the African worldview of ubuntu in calling for the state to be reconceptualised in a collectivist, societal way. It is hoped that these examples will illustrate that there are theoretical innovations emerging from the Global South that can assist us in not only better understanding international relations in a particular part of the world, but can in fact provide greater insights into the field as a whole.