4857 SAYILI İŞ KANUNU BAĞLAMINDA KISMİ SÜRELİ ÇALIŞMA VE BU ÇALIŞMANIN ÖZEL BİÇİMLERİ

PART-TIME EMPLOYMENT IN THE SCOPE OF LABOUR LAW NO. 4857 AND THE SPECIAL TYPES OF THIS EMPLOYMENT

Özet

4857 sayılı İş Kanunu’nun yürürlüğe girmesiyle birlikte, çalışanların mağduriyetini önlemek amacıyla hukukumuzdayeni bir iş ilişkisi türü olarak “kısmi süreli çalışma” düzenlenmiştir. Nitekim İş Kanunu’nun 13. maddesi kapsamındave “Kısmî süreli ve tam süreli iş sözleşmesi” başlığı altında bu çalışma biçimi yasal olarak tanımlanmıştır. Buna göre,kısmi süreli iş sözleşmesi işçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiyegöre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda söz konusu olan bir iş sözleşmesi türüdür. Çalışmamızda kısmisüreli çalışmanın tanımı ve buna ilişkin İş Kanunu hükümlerini inceleyeceğiz. Ayrıca, kısmi süreli çalışmanın özelgörünümlerine de değineceğiz. Bu çerçevede kısmi süreli çalışmanın yasal düzenlemesine karşı ileri sürülebilecekeleştiriler üzerinde durulacak ve eksiklikler tartışılacaktır.

Abstract

Within the Labour Law No. 4857 entered into force, the Turkish law regulated part-time work, a new type of work, to protect employee from sufferings. Moreover, this type of employment contract is recognized in legal terms under the title of “part-time and full-time employment contracts” in section 13 of the Labour Law. Accordingly, part-time employment contracts defines a part-time worker’s normal weekly hours significantly less than a normal full-time worker. In this study, the part-time employment contracts and the sections of the Labour Law with respect to part-time employment contracts shall be examined. In addition, we will touch upon special occasions of part-time employment. Moreover, both the objections that may be brought forward against the legal regulation of part-time employment, and the defects in terms of the regulation of part-time contracts will be analysed in this study.