Dişil Sinema Dilinden İnşa Edilen Erkek(lik)ler: Pelin Esmer Sineması

Özet

Bu çalışmanın amacı, erkek egemenliğindeki sinema içerisinde dişil dilin inşa ettiğifarklı erkek(lik) halleri ile eril dili kıran söylemleri açığa çıkarmaktır. Makalede örneklemolarak yönetmen Pelin Esmer’in 11’e 10 Kala (2009), Gözetleme Kulesi (2012) veİşe Yarar Bir Şey (2017) filmleri seçilmiştir. Esmer, filmlerinde erkeklikleri filmininanlatısı içerisinde bir eleştiri unsurunun ana öznesi olarak kurmaktan ziyade kenditikelliklerinde inşa etmektedir. Bu, onun sinemasını makale için önemli kılmaktadır. Dişilsinema olarak adlandırdığımız Esmer’in sinemasında inşa ettiği farklı erkeklik halleri,bu erkekliklerin birbirleriyle ve kadın karakterlerle ilişkiselliklerindeki dönüşümlerive ataerkil hegemonik erkeklik davranışları ile ilişkili olarak üst-yapı karşısındasergiledikleri faillikleri; karakter odaklı bakış ile anlatı ve sinematografiyle birlikte nitelaraştırma yöntemlerinden sosyolojik film analizinden yararlanılarak çözümlenmiştir. Buanaliz sonucunda, Esmer’in filmleri, hem klasik sinema anlatısına hem de belirlenimcieril dil söylemine alternatif bir dişil dil üreterek, farklı toplumsal cinsiyet inşalarınınmümkün olabileceğini göstermiştir.

Abstract

The aim of this study is to reveal the different masculinity states built by the feminine language and discourses that break the masculine language in the male-dominated cinema. In this article, the films of the director Pelin Esmer’s 11’e 10 Kala (2009), Gözetleme Kulesi (2012) and İşe Yarar Bir Şey (2017) are selected as examples. Esmer, builds the masculinities in her films in their particularity rather than establishing them as the main subject of a criticism within the narrative of her films. This makes her cinema important for the article. The article analyze different states of masculinity built by Esmer, which we call “feminine language” in cinema, the transformations of these masculinities in their relations with each other and with female characters, their agency against the superstructure associated with patriarchal hegemonic masculinity behaviors by using sociological film analysis along with character-oriented perspective, narrative and cinematography. As a result of this analysis, Esmer’s films show that it is possible to construct a different gender by producing an alternative -and femininelanguage to both classical cinema narrative and decisive masculine discourse.